ادم ریه به دو گروه تقسیم میشود:

با فشار بالا یا قلبی و با نفوذپذیری بالا یا غیر قلبی

اگر چه مکانیسم پاتو فیزیولوژی این دو گروه کاملا متفاوت است ولی عوارض و نتایج مشابهند. به علت تجمیع مایع، سطح تبادل گازها کاهش می یابد و باعث بروز تنگی نفس شدید می شود. تخریب شدید عضله قلبی به علت یک مشکل حاد ( مثل سکته قلبی) یا مشکل مزمن مثل کاردیومیوپاتی باعث کاهش قدرت انقباض عضله قلبی می شود در این موارد سمت چپ قلب نمی تواند با سرعتی که سمت راست قلب خون را به ریه ها میراند  ان ها را از ریه ها تحویل بگیرد. در نتیجه مایع به داخل به داخل کیسه های هوایی و بافت ریه بین کیسه ها و مویرگ ها پس میزند و باعث یک اختلال انتشار می شود. ابتدا سیستم عروقی ریه به علت افزایش فشار وریدی و نیز افزایش فشار شریانی دچار پرخونی میشود سپس به علت عدم توانایی در سرفه کردن و ناتوانی سیستم لنفاوی در جمع اوری مایع اضافی بافت بینابینی ریه ها دچار تجمع بیش از حد مایع میشود و انتشار مختل میگردد در موارد شدید مایع در داخل کیسه های هوایی تجمع می یابد این تجمع مایع که که ادم ریوی خوانده میشود می تواند به سرعت ایجاد شود این حالت به خصوص بعد از یک اسیب شدید قلبی عروقی دیده می شود ادم با فاصله انداختن بین کیسه های هوایی  و مویرگهای ریوی باعث اختلال در تبادل اکسیژن و دی اکسید کربن می گردد. دیگر فضای کافی در ریه ها برای نفس های ارام و عمیق وجود ندارد . معمولا بیمار دچار تنگی نفس به همراه نفس های سریع و سطحی میشود در شدیدترین حالات می توان خلط صورتی کف آلود در دهان و بینی بیمار مشاهده کرد.

در بیشتر بیماران مبتلا به ادم از نوع پر فشار تاریخچه ای از ابتلای طولانی مدت به نارسایی قلبی مزمن،سکته قلبی،پر فشاری خون مزمن یا میوکاردیت وجود دارد که امکان کنترل انها با دارو وجود داشته است.به هر حال ممکن است به دلایلی شرایط بیمار به طور حاد تشدید شود از جمله این دلایل می توان به قطع دارو خوردن غذای بسیار شور یا بروز یک بیماری شدید سکته قلبی دیگر اشاره کرد.

بعضی بیماران دچار ادم ریوی مبتلا به بیماری زمینه ای قلبی نیستند . ادم در اثر نفوذپذیری بالا ایجاد میگردد و افت شدید فشار خون یا هیپوکسمی شدید، ارتفاع بالا، سموم محیطی و شوک عفونی میتوانند باعث از هم گسیختگی در غشاهای کیسه هوایی- مویرگی شوند. استنشاق حجم زیادی از دود یا بخارات مواد شیمیایی سمی و یا دیگر آسیب رسان های ریوی، میتواند مانند اسیبهای ترومایی قفسه سینه باعث ادم ریوی شود.

در این موارد مایع از طریق غشای از هم گسیخته به داخل بافت بینابینی نشت پیدا می کند. در نتیجه بافت بینابینی متورم میگردد و باعث اختلال در انتشار گازها میشود.

علل دیگر، شامل هیپوکسمی حاد، نیمه غرق شدگی،قرار گرفتن در نقاط خیلی مرتفع و سندرم زجر تنفسی بالغین میباشد.

بعد از ایست قلبی و شوک هم ممکن است بیماران دچار ادم ریوی شوند.بدون توجه به علت اولیه،یافته های هنگام ارزیابی پیامد مشابهند.بیماران مبتلا به نوعی ادم ریوی که اساس قلبی دارد ممکن است خود را با علائم و نشانه های یک مورد اورژانس قلبی نشان دهند بیماران مبتلا به ادم ریوی غیر قلبی اغلب یک تاریخچه عوامل همراه مانند یک دوره هایپوکسیک،شوک،تروما به قفسه سینه استنشاق حاد گازها به تازگی یا ذرات سمی یا صعود به ارتفاعات بالا بدون تطابق به آن نقاط را ارائه میدهند.در هر دو حالت بیماران ممکن است دچار تنگی نفس،تنگی نفس در موقع دراز کشیدن. خستگی.کاهش توانایی فعالیت و رال های ریوی شوند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

با سلام

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

لطفا معادله امنیتی زیر را تکمیل کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.