بیماری‌ اُسگود ـ شلاتر با درد زانو

Osgood schlatter disease


بیماری‌ اسگود ـ شلاتر یک‌ حالت‌ موقت‌ در ناحیه‌ زانو که‌ با ورم‌ و احساس‌ درد مشخص‌ می‌شود. در این‌ بیماری‌ دکمه‌ استخوان‌ تیبیا Tibial tuberosity (یک‌ برآمدگی‌ روی‌ استخوان‌ تیبیا درست‌ در زیر کلاهک‌ زانو) درگیر می‌شود.


بیماری‌ اُسگود ـ شلاتر با درد زانو

درد مزمن در جلو و مرکز زانو در میان نوجوانانی که به ورزش علاقمند هستند، شایع است.

زانو درد در نوجوانان اغلب به دلیل، انواع مختلف ورم تاندون و ورم برآمدگی استخوانی می باشد، مثل بیماری ورم تاندون کشکک زانو، تورم تاندون عضله چهار سر ، بیماری Osgood-schlatter و سندروم کشش رانی کشککی.

اختلال در هم محوری و هم ترازی، مانند استفاده بیش از حد از زانو می تواند باعث افزایش فشار بر کشکک زانو شود. فشار می تواند باعث خارج کردن کشکک از فرورفتگی خود شده و درد ایجاد نماید.

چرخش غیرطبیعی لگن، روش های نامناسب تمرین و عدم انعطاف پذیری ماهیچه ران، همه می توانند باعث فشار بر روی مفصل زانو شوند.

 

بیماری‌ اسگود ـ شلاتر چیست؟

بیماری‌ اسگود ـ شلاتر یک‌ حالت‌ موقت‌ در ناحیه‌ زانو که‌ با ورم‌ و احساس‌ درد مشخص‌ می‌شود. در این‌ بیماری‌ دکمه‌ استخوان‌ تیبیا Tibial tuberosity (یک‌ برآمدگی‌ روی‌ استخوان‌ تیبیا درست‌ در زیر کلاهک‌ زانو) درگیر می‌شود.

عضله‌ بزرگ‌ جلوی‌ ران‌ که‌ یک‌ سر آن‌ در بالا متصل‌ به‌ استخوان‌ ران‌ است‌ در پایین‌ زانو به‌ این‌ برآمدگی‌ استخوان‌ تیبیا متصل‌ شده‌ و از این‌ طریق‌ دو استخوان‌ ران‌ و تیبیا را به‌ یکدیگر مرتبط‌ می‌سازد.

این‌ بیماری‌ اغلب‌ هر دو زانو را مبتلا ساخته‌ و در نوجوانان‌ از هر دو جنس‌ بروز می‌کند. این‌ اختلال‌ پس‌ از ۱۶ سالگی‌ شایع‌ نیست‌.

این‌ مشکل‌ موقتی‌ بوده‌ و پس‌ از فروکش کردن التهاب‌، فرد می‌تواند فعالیت‌های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرد

علایم‌ شایع‌– یک‌ برآمدگی‌ متورم‌، گرم‌ و دردناک‌ در زیر زانو

– درد هنگام فعالیت بدنی‌، به‌ خصوص‌ هنگام‌ باز کردن‌ زانو مثلا بالا رفتن‌ از پله‌، پریدن‌ یا بلندکردن‌ وزنه‌

– افزایش تدریجی شدت درد

– سختی تحمل وزن

– صدای کوتاه و تیز در زانو هنگام فلکشن

– درد هنگام فلکشن

بیماری‌ اُسگود ـ شلاتر با درد زانو

 

علل‌

احتمالاً ناشی‌ از کشش‌ یا آسیب‌ دکمه‌ تیبیا (که‌ در طی‌ نوجوانی‌ هنوز در حال‌ رشد است‌) می‌باشد که‌ باعث‌ التهاب‌ می‌شود.

 

کشش‌ یا آسیب‌ مکرر، با رشد این‌ ناحیه‌ تداخل‌ کرده‌ و باعث‌ التهاب‌ می‌گردد.

 

 

عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر

انجام‌ زیاد و شدید فعالیت‌های‌ عادی‌ نظیر دویدن‌، جهیدن‌ یا به‌ حالت‌ هروله‌ دویدن‌

اضافه‌ وزن‌ پسران‌ در سنین‌ ۱۱ تا ۱۸ سالگی

رشد اسکلتی‌

 

پیشگیری‌

کاهش‌ وزن‌ در کودکی‌ که‌ دچار اضافه‌ وزن‌ است‌.

تشویق‌ کودک‌ به‌ فعالیت‌ در حد متوسط‌ و خودداری‌ از ورزش‌ شدید

 

روند بهبودی

معمولاً تا دو سال‌ پس‌ از کامل‌ شدن‌ رشد اسکلتی‌ برطرف‌ می‌شود.

 

عوارض‌

عفونت‌ استخوان

عود این‌ عارضه‌ در بزرگسالی‌

باقی‌ ماندن‌ ورم‌ در زیر کلاهک‌ زانو

استراحت‌ دادن‌ به‌ اندام‌ مبتلا مهمترین‌ درمان‌ است‌. ممکن‌ است‌ از چوب‌ زیربغل‌، گچ‌ یا آتل‌ و یا یک‌ زانوبند کشی‌ برای‌ جلوگیری‌ از خم‌ شدن‌ کامل‌ زانو استفاده‌ شود

تشخیصبرای‌ تشخیص‌ معمولاً از رادیوگرافی‌ زانو و گاهی‌ اسکن‌ استخوان‌ استفاده‌ می‌شود.

 

درمان

– برای‌ تخفیف‌ درد، گرم‌ کردن‌ محل‌ درد با کمپرس‌ گرم‌، بالشتک‌های‌ گرم‌کننده‌، لامپ‌های‌ گرمایی‌، دیاترمی‌ یا امواج‌ ماورای صورت‌ کمک‌کننده‌ است‌.

– درمان‌ نخست‌ عبارتست‌ از به‌ کار بردن‌ کیسه‌ یخ‌ بر روی‌ محل‌ عارضه‌، داروها (در صورت‌ نیاز) و کاهش‌ تحرک‌ ورزشی‌

– به‌ کار بردن‌ کیسه‌ یخ‌ برروی‌ محل‌ عارضه‌ ممکن‌ است‌ مفید باشد.

– استفاده‌ از یک‌ بالشتک‌ نرم‌ بر روی‌ زانو توصیه‌ می‌شود.

– گاهی‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد پای‌ بسته‌ به‌ مدت‌ ۶ تا ۸ هفته‌ بی‌حرکت‌ گردد (با کمک‌ زانوبند کشی‌، گچ‌گیری‌ یا آتل‌گیری‌)

– جراحی‌ در صورت‌ عدم‌ موفقیت‌ موارد فوق‌ به‌ ندرت‌ ممکن‌ است‌ لازم‌ گردد.

– حمایت‌  روانی‌ از بیماران‌ با اطمینان‌ دادن‌ در مورد اینکه‌، بیماری‌ با گذشت‌ زمان‌ برطرف‌ می‌گردد.

 

داروها

برای‌ ناراحتی‌ خفیف‌، استفاده‌ از داروهای‌ بدون‌ نسخه‌ مسکن احتمالاً کافی‌ است‌.

در صورت‌ عدم‌ موفقیت‌ سایر درمان‌ها ممکن‌ است‌ از تزریق‌ کورتون‌ استفاده‌ شود. تزریق‌ کورتون‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ ضعیف‌ شدن‌ تاندون‌ها گردد، بنابراین‌ تحمل‌ کردن‌ بیماری‌ تا زمان‌ التیام‌ آن‌ بهتر از استفاده‌ از تزریق‌ کورتون‌ است‌.

 

بستن زانوبند

فعالیت بدنی‌

استراحت‌ دادن‌ به‌ اندام‌ مبتلا مهمترین‌ درمان‌ است‌. ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد از چوب‌ زیربغل‌، گچ‌ یا آتل‌ و یا یک‌ زانوبند کشی‌ برای‌ جلوگیری‌ از خم‌ شدن‌ کامل‌ زانو استفاده‌ شود.

کودک‌ یا نوجوان باید در طی‌ زمان‌ از شرکت‌ در فعالیت‌های‌ ورزشی‌ خودداری‌ کند.

این‌ حالت‌ موقتی‌ بوده‌ و پس‌ از فروکش کردن التهاب‌، فرد می‌تواند فعالیت‌های‌ طبیعی‌ خود را از سر بگیرد.‌ اغلب‌ دوره‌ درمانی‌ لازم‌ ۲ تا ۱۲ ماه‌ است‌.

نوجوان از فعالیت‌های‌ جهشی‌ و فعالیت‌هایی‌ که‌ باعث‌ بروز درد در زانو می‌شوند خودداری‌ کند.

زمانی که درد و ورم تحت کنترل است، به ورزشی که پزشک توصیه می کند بپردازید تا عضله ران را طبیعی و تاندون طرفین حفره پشت زانو و عضلات عقب ران را قدرتمند و انعطاف پذیر سازید.

به تدریج فرد می تواند به ورزش و سایر فعالیت های خود بازگردد.

برای جلوگیری از بازگشت زانودرد، باید کودک یا نوجوان از پرهیز غذایی به ویژه بعد از ورزش و بازی پیروی کند و از فعالیت هایی که باعث تشدید زانودرد شده، خودداری نماید.

 

در این‌ شرایط‌ به‌ پزشک‌ خود مراجعه‌ نمایید

ـ افزایش‌ درد

ـ تب

 

اگر مشکل طولانی شود و در سنین بالا ادامه داشته باشد علت چیست؟

دو علت می تواند بررسی شود:

۱- گاهی اوقات این بیماری به دلیل یک مشکل دیگر ایجاد می شود؛ مثلا انحراف زانوها، انحراف مفصل لگن یا حتی صافی کف پا. شاید یکی از این مشکلات باعث ادامه درد زانو باشد.

 

۲- گاهی وقتی بیماری در نوجوانی شدید بوده و داخل تاندون زیر کشکک زانو (patellar tendon) استخوان سازی انجام می شود که هم باعث برجستگی زیر زانو شده و هم هنگام دوزانو و چهارزانو نشستن و زانوزدن باعث درد می شود. در این موارد، استخوان اضافی توسط جراحی برداشته می شود ( البته در مواردی که به درمان های دیگر جواب نداده است).


بیماری اوسگود – شلاتر چیست؟

بیماری اوسگود – شلاتر چیست؟

بیماری اوسگود – شلاتر چیست؟

خبر خوش : بیماری اوسگود – شلاتر خیلی کمتر از اسمش ترسناک است. گرچه یکی از شایع ترین عوامل زانو درد نوجوانان می باشد ولی در واقع اصلاً بیماری نیست بلکه آسیبی است که به دنبال حرکت نابجا و یا شدید مفصل ایجاد می‌گردد. بیماری اوسگود – شلاتر می تواند کاملاً دردناک باشد اما معمولاً خودبخود در عرض ۲۴-۱۲ ماه بهبود می یابد.

بیماری اوسگود – شلاتر چیست؟

بیماری اوسگود – شلاتر التهاب استخوان ، غضروف و تاندون بالای استخوان درشت نی می باشد درست در محلی که تاندون عضله چهارسر ران از روی کشکک زانو عبور می‌کند و به قسمت فوقانی استخوان درشت نی ساق متصل می‌گردد. غالباً فقط یک زانو تحت تاثیر قرار می گیرد . معمولاً در آغاز بلوغ ، زمان جهش رشد، ظاهر می شود. جهش رشد معمولا بین سنین ۱۳ و ۸ سال برای دختران و ۱۵ سال برای پسران آغاز می گردد. بیماری اوسگود – شلاتر در پسران شایعتر است ولی در دخترانی که در ورزش شرکت دارند نیز دیده می شود.

چنانچه نوجوانان در ورزشهایی مانند دویدن، چرخیدن و پریدن مانند بسکتبال، فوتبال، والیبال، تنیس و ژیمناستیک شرکت دارند، در معرض خطر بیشتر بیماری اوسگود – شلاتر می باشند. برخی از پزشکان با مکانیزمهایی که باعث آسیب می شوند مخالفند و بیشتر بر روی نقش استفاده بیش از حد از مفصل و فشار جسمی اتفاق نظر دارند.

جهش رشد کودکان را مستعد این بیماری می کند چراکه رشد سریع استخوان، عضلات و تاندونها همیشه در یک زمان نیست. با ورزش، تفاوت جثه و قدرت بین گروههای عضلانی، فشار غیر عادی بر صفحه رشد بالای درشت نی ایجاد می کنند.

اکثر والدین پس از اینکه کودکشان طی چند ماه از دردهای متناوب شکایت کرد، با پزشک تماس می گیرند. درد ممکن است خفیف بوده و تنها به هنگام فعالیت احساس شود یا شدید و مداوم باشد .

سایر علائم عبارتند از :

· دردی که با ورزش بدتر می گردد.

· تسکین درد با استراحت

· تورم یا قرمزی زیر زانو

· لنگیدن پس از ورزش

· سفتی عضلات اطراف زانو (عضلات خلف ران و ماهیچه چهار سر)

علائمی که در بیماری اوسگود – شلاتر غیر عادی اند عبارتند از : درد به هنگام استراحت ، درد ران بسیار شدیدی که کودک را از خواب بیدار می کند و باعث گریه وی می‌شود. اگر کودکتان هر یک از این علائم را تجربه می کند با پزشکش تماس بگیرید.

چگونه درمان می شود؟

بیماری اوسگود – شلاتر تا سن ۱۸ سالگی یا وقتی استخوانهای نوجوانی به رشد عادی رسیدند برطرف می گردد. تا آن زمان، فقط نیاز به رفع علائم می باشد. استراحت راه حل تسکین درد می باشد. در موارد خفیف، پزشکان توصیه می کنند کودکان فعالیت خود را که باعث درد می شود، محدود سازند. شاید بتوانند مادامی که درد خفیف بوده و طی ۲۴ ساعت برطرف می شود به ورزش خود ادامه بدهند. وقتی علائم ناگهان ظهور می کنند، وقفه کوتاهی در ورزش شاید ضروری باشد.

پس از برگشتن کودکتان به بازی، کف کفش ضربه گیر می تواند از فشار به زانو بکاهد. استفاده از کیسه آب گرم به مدت ۱۵ دقیقه قبل از ورزش و گذاشتن یخ به مدت ۲۰ دقیقه پس از فعالیت می تواند از تورم بکاهد. برنامه کششی خوب که اصولاً بر عضلات عقب ران و ماهیچه چهار سر متمرکز است پیش و پس از ورزش مهم می باشد . پزشک کودکتان هم ممکن است ایبوپروفن را توصیه کند. موارد شدیدتر نیاز به استراحت بیشتری دارند. معمولاً وقفه کامل ورزش و فعالیتهای بدنی برای کودکان فعال بسیار دشوار است اما زانو نمی تواند بدون استراحت بهبود یابد. زانو بعضی نوجوانان را بایستی با گچ‌گیری مدتی بی حرکت نگه داشت.

عوارض بیماری اوسگود – شلاتر معمولاً نادراست. بعضی کودکان دچار برآمدگی همیشگی و بدون درد در زیر زانو می شوند. در موارد نادر، کودکان دچار رشد دردناک و استخوانی زیر کشکک زانو می شوند که باید با جراحی برطرف شود. حدود ۶۰ درصد از جوانانی که بیماری اوسگود – شلاتر دارند، به هنگام زانو زدن دچار درد می‌شوند.

مراقبت از کودکتان

تمرین و ورزش منافع بسیاری دارد اما خطر آسیب دیدگی وجود دارد. مطابق با گفته موسسه ملی امنیت ورزش جوانان ، فعالیتهای ورزشی دومین عامل جراحت در نوجوانان پسر و دختر است . حتی با وجودیکه از این بیماری نمی توان پیشگیری کرد ولی تاثیرش را می توان با پیروی از راهنمایی های ایمنی ورزشی کاهش داد :

* والدین و مربیان باید ورزشکاران جوان را آموزش دهند تا استخوانها را به هنگام کسب مهارتهای ورزشی محافظت نمایند.
* مربیان باید به برنامه های ورزشی نظارت داشته باشند.
* کودکان باید به مدت ۳۰-۱۵ دقیقه پیش و پس از فعالیتها خودشان را سرگرم کرده و کشش عضلانی داشته باشند.
* کودکان آسیب دیده هرگز نباید ترغیب به ادامه بازی شوند.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا معادله امنیتی زیر را تکمیل کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.