زخم ها وخونریزی ها


-زخمهای باز
هرگاه در اثر عوامل مختلف قسمتی از پوست بدن تغییر شکل دهد و این تغییر شکل باعث خروج خون از بدن شود ایجاد زخم باز می‌نماید. در این نوع زخم خونریزی از بدن قابل روئیت است.

انواع زخمهای باز

• زخمهای شکافدار یا بریدگی‌ها:

در این زخم دیواره زخم منظم و مستقیم است که با وسایل برنده مثل چاقو ، شیشه و غیره ایجاد می‌شود این زخمها می‌تواند سطحی باشد که تنها لایه‌های بیرونی پوست از بین می‌رود و یا عمقی باشد که می‌تواند تمام ضخامت پوست و یا نسوج زیر پوستی ، عضلات ، عروق خونی و اعصاب را درگیر کند. این زخمها همراه با خونریزی زیاد و التیام سریع می‌باشد.

• زخمهای پاره پاره:در این نوح زخم لبه‌های زخم نامنظم و ناهموار هستند و ممکن است بر اثر تماس با سیم خاردار برخورد ترکش خمپاره و یا گاز گرفتگی حیوانات ایجاد شود التیام این زخم به کندی صورت می‌گیرد و خونریزی کمتری دارد و معمولا آلوده هستند.

• زخمهای کنده: در این نوع زخم قسمتی از پوست از بدن جدا می‌شود و گاهی اوقات نسج زیر جلدی و عضله نیز کنده می‌شود که می‌تواند ناقص یا کامل باشد گاهی قسمت کنده شده در نزدیکی بدن مجروح پیدا می‌شود که در این صورت باید آن را همراه مجروح انتقال داد.

• خراشیدگی: معمولا براثر ساییده شدن یا سر خوردن روی سطح زبر به وجود می‌آید. که لایه سطح پوست خراشیده می‌شود و زخم به رنگی قرمز روشن و با لکه‌های کوچک خون همراه است. این زخم نسبت به زخمهای دیگر خفیفتر و سطحی‌تر است و اغلب آلوده به غبار و کثافت است و به سادگی عفونی می‌شود.

• زخمهای سوراخ شده: در این نوع زخمها ممکن است دیوار زخم منظم باشد، خونریزی کم و التیام به کندی صورت می‌گیرد.مانند زخمهای چاقو ، گلوله ، سوزن ، خار گیاه و حتی تیزی نرده. در این زخمها ممکن است صدمه داخلی شدید باشد اگر زخم عمیق باشد به علت نفوذ غبار یا ذرات ریز آلوده امکان عفونت وجود دارد.ضمنا زخمهای سوراخ شده خود به دو دسته تقسیم می شوند:
۱- زخم گلوله: مانند ورود گلوله به بدن که ممکن است در بدن باقی بماند و یا این که از بدن عبور کند که در این صورت دو منفذ در بدن ایجاد می‌شود. این زخمها اغلب آلوده هستند به علت این که گلوله نسوج آسیب دیده گرد و غبار و ذرات لباس به داخل زخم کشیده می‌شوند و به همین دلیل زخم گلوله را باید آْلوده فرض کرد ضمنا زخم گلوله ممکن است منظم نباشد چون استخوان می‌تواند مسیر گلوله را منحرف کند.
۲- زخم خنجر: مانند چاقو ، میخ یا سایر اجسام نوک تیز که در زخم می‌ماند.

اقدامات لازم
در صورتیکه محلولهای استریل مانند سرم شستشو یا نرمال سالین ، بتادین یا آب جوشیده ولرم در دسترستان هست، گرد و غبار و آلودگی را از روی زخم بشویید.
– زخمهای باز را بلافاصله با یک پوشش استریل مانند گاز یا هر گونه پارچه تمیز دیگر بپوشانید.( پانسمان )

– جسم خارجی عمقی از جمله جسم خارجی نوک تیز مثل میله یا سوزن یا چاقو را هرگز از زخم خارج نکنید (به خصوص در قفسه سینه یا شکم) ، چون ممکن است سبب آسیب بیشتر به عروق خونی و خونریزی شود.
-در مورد زخمهای خونریزی دهنده لخته خونهای روی زخم نباید با کشیدن گاز و … جدا شود چون باعث ایجاد خونریزی مجدد می‌شود.

پیشگیری از کزاز در زخم باز
کزاز بیماری خطرناکی است که معمولا در اثر وجود باکتری کزاز (تتانوس) در خاک و ورود آن به زخم ایجاد می‌شود. این باکتری در زخم یک سم خطرناک تولید می‌کند که سبب آسیب به دستگاه عصبی و فلج شل و یا اسپاسم و گرفتگی عضلات (بخصوص فلج عضلات تنفسی) می‌شود.
چون درمان کزاز بسیار مشکل است، بهترین کار پیشگیری با واکسیناسیون می‌باشد. درصورتی که بیش از ۱۰ سال از تاریخ آخرین واکسن مصدوم گذشته باشد، باید هم واکسن کزاز و هم پادتن ضد کزاز تزریق کند.

زخمهای بسته
زخم بسته عبارت است از صدمه و ضایعه دیدن بافتهای داخلی بدن ، بدون اینکه راه ارتباطی به بیرون و سطح بدن داشته باشند. این زخمها معمولا نتیجه تحت فشار قرار گرفتن بوسیله اشیاء سنگین می‌باشد.
در این نوع زخم احتمال دارد، اعضا داخلی نرم و توخالی پاره شده و یا له شوند و نیز استخوانها دچار شکستگی شوند بدون این که از بیرون قابل دید باشند. زخم بسته از یک کوفتگی زیر پوستی ساده تا پارگی و سوراخ شدگی اعضا داخل بدن متغیر است. به عنوان مثال له شدگی یا پارگی کبد ، ریه و یا طحال و … می‌تواند به صورت کوفتگی روی پوست آن قسمت و یا حتی بدون علایم قابل دید (آسیبهای مخفی) اتفاق بیافتد.

انواع زخم بسته
• زخمهای کوفتگی (کوبنده): ضربه غیر برنده به بدن می‌تواند باعث له شدن و جداشدن لایه‌های عمقی‌تر پوست و نسوج زیر جلدی شود بدون این که خونریزی قابل روئیت باشد. در اثر آسیب دیدگی سلولها و عروق خونی مایع و خون در نسج آسیب دیده زیر پوست تجمع پیدا می‌کند و باعث ایجاد تورم و درد می‌شود و به رنگهای سیاه ، آبی و یا کبود مشخص می‌گردد. مانند خوردن چکش روی ناخن و غیره. تجمع موضعی خون در داخل بافتها را هماتوم گویند.
• زخمهای له شده (له شدگی): در اینجا دیواره زخم نامنظم و خونریزی زیاد است و التیام به کندی صورت می‌گیرد. در صورتی که ضربه بسیار شدید باشد احتمالا علاوه بر آسیب وسیع به نسج نرم شکستگی هم به همراه دارد. این گونه مصدومین اگر له شدگی شدید داشته باشند معمولا علائم شوک هیپوولمیک یا شوک ناشی از کاهش حجم خون را نشان خواهند داد.

کمکهای اولیه در زخمهای بسته
کوفتگی شایعترین نوع زخم بسته است که نیازبه کمکهای اولیه سریع ندارد. ولی اگر این کوفتگی در نقاط حساس و حیاتی بدن همچون گردن ، شکم و پهلوها باشد نیار به بررسی بیشتر دارد. چرا که ممکن است اعضاء نرم زیر این قسمتها دچار آسیب و پارگی شده باشند و خطرات بیشتری و مهمتری فرد را تهدید کند. لذا بهترین اقدام برای اینگونه افراد انتقال به مرکز درمانی جهت معاینه کامل می‌باشد. البته قبل از انتقال درصورت نیاز درمان شوک (درصورت وجود علایم شوک) برای مصدوم باید انجام گیرد.
علایم شوک شامل رنگ پریدگی صورت ، سرد شدن دست و پا ، تنفس سریع ، نبض بسیار سریع و ضعیف و فشارخون پایین می‌باشد.

عوارض و آثار سوء زخمها
• عفونت: ورود و رشد ونمو میکروبها را در زخم ، عفونت گویند. اگر زخم پس از ۴۸ ساعت کاملا بهبود نیافت احتمالا به علت ورود گرد و غبار نسوج مرده و میکروبهایی که در زخم مانده عفونی شده است. علائم عفونت شامل حرارت بالا و تب ، تورم و قرمزی اطراف زخم ، ازدیاد درد و سوزش زخم و در نهایت در زخمهای کثیف یا زخمهای عمیق ، عفونت کزاز می‌باشد.
• از دست دادن مایعات بدن: آسیب وسیع به نسج نرم می‌تواند در صورت عدم خونریزی به شوک بینجامد و نهایتا به تخریب سلولی منتهی شود که این امر باعث از دست دادن مقادیر زیادی مایع داخل سلولی و خارج سلولی می‌گردد.
• آسیب به احشاء داخلی: ضربات (غیر برنده) به سینه و شکم یا لگن می‌تواند باعث آسیب شدید داخلی (ریه‌ها ، شکم ، مغز و قلب) شود.
• ناتوانی و تغییر شکل محل آسیب دیده: آسیبهای شدید به پوست، عضلات ، اعصاب یا رگهای خونی می‌تواند منجر به ایجاد تغییر شکل و تشکیل جوشگاه و بافت ناجور کلوئید و ناتوانی شدید در ناحیه آسیب دیده شود.

خونریزی داخلی
هر گاه پس از ایجاد خونریزی، خون بدرون حفره‌های داخلی بدن ریخته و سپس در اثر نشانه های بعدی که ظاهر می‌گردد، مشخص شود، خونریزی را داخلی می‌نامند. در پاره‌ای موارد خونریزی داخلی بعلت وجود بیماری‌های مختلف است و در بعضی مواقع بعلت وارد شدن ضربه یا شکستگی است. خونریزی داخلی ممکن است قابل رویت یا غیر قابل رویت باشد. ولی در صورت قابل رویت بودن نیز ، خیلی کمتر از آن چیزی که هست، دیده می‌شود.

علایم
با مشاهده مکانیسم جراحت ، وجود صدمات و جراحتهایی که باعث خونریزی داخلی می شوند و علائم مشخص شوک ، خونریزی داخلی قابل تشخیص است.جراحت های خارجی حاد بعضی مواقع نشان دهنده خونریزی داخلی هستند. با وجود این ، نشانه های خارجی خونریزی داخلی اغلب جزئی بوده یا اصلاً دیده نمی شوند. ممکن است تنها ، خونریزی خارجی خفیفی دیده شود.در مواردی که ضربه غیر نافذ است، کبودی جزئی در پوست می تواند نشانه وجود جراحت و خونریزی در یکی از اعضای داخلی بدن باشد.
در حین بررسی دقیق تمام بدن ممکن است با نشانه های زیر برخورد کنید که در این صورت باید خونریزی داخلی را حتمی بدانید:
• کبودی یا ضربه های نافذ در گردن.
• جراحتهایی که در ناحیه سر شکاف ایجاد کرده اند.
• خونریزی از گوشها و بینی.
• استفراغ خونی و یا سرفه که همراه با خون باشد( خون قهوه ای رنگ و یا کفدار).
• خون مردگی در ناحیه قفسه سینه و یا نشانه های شکستگی احتمالی دنده‌ها.
• جراحتهایی که در ناحیه قفسه سینه و یا شکم ایجاد پارگی کنند.
• تورم و کبودی قسمتهایی از شکم.
• سفت شدن و یا اسپاسم شکم( بیمار بر روی شکم خم می‌شود).
• وجود خون در ادرار .
• شکستگی استخوان ، خصوصاً شکستگی لگن خاصره و استخوانهای بلند بازو و ران.
گیجی ، ضعف شدید مخصوصا وقتیکه فرد ایستاده است، پریدگی رنگ صورت و لب ، پوست سرد و مرطوب ، تشنگی ، بیقراری ، ضعیف و تند شدن ضربان قلب (ممکن است نبض های انتهایی قابل لمس نباشند) پایین افتادن فشار خون ، تنفس سریع و سطحی و بالاخره کاهش سطح هوشیاری و بی‌هوشی علایم خونریزی داخلی و در واقع شوک ناشی از خونریزی داخلی هستند. که در این موارد بایستی بیمار سریعا به بیمارستان منتقل گردد.
اگر علائم زیر مشاهده شدند ، خونریزی داخلی خطرناک است :
• سخت شدن و اسپاسم ماهیچه‌های دیواره شکم .
• ضربه نافذ قفسه سینه و یا شکم.
• شکستگی استخوان ران و یا لگن خاصره ( که در این صورت احتمال خونریزی به میزان ۱ لیتر و یا بیشتر می‌باشد ).
• خونمردگی‌های حاد در پوست بدن.
• وجود علائم و نشانه‌های شوک.

نشانه های شوک در خونریزی داخلی
اگر خونریزی داخلی خیلی شدید باشد، شوک ایجاد می کند و باعث از کار افتادن قلب و شش نهایتاً مرگ می شود.
نشانه های شوک که به خونریزی داخلی مربوط می شود عبارتند از :
• اضطراب و بیقراری(که از علائم اولیه و قطعی شوک است) و پرخاشگری و آشفتگی.
• تشنگی.
• رنگ پریدگی، مرطوب شدن و سردی پوست که اغلب با عرق شدید همراه است( معمولاً ابتدا دستها و پاها چنین می شوند)و احساس سرما.
• تند شدن و ضعیف شدن نبض.
• کاهش فشار خون ، معمولاً تا ۶۰/۹۰ میلی متر جیوه و یا پایین تر ، از علائم نهایی شوک است .
• تنفس سریع و احتمالاً سطحی.
• تغییر در سطح هشیاری.
• گشادی مردمک چشمها.
• و در موارد نادر ، لرزش بدن.

دلایل خونریزی داخلی
جراحت های عمیق ، پارگی و جراحت اعضای مختلف بدن( مثلاً پارگی یا لهیدگی کبد و طحال )، پارگی رگهای خونی، زخمهایی خونریزی دهنده و بافتهایی که شدیداً متورم شده اند، خونریزی داخلی ایجاد می کنند.قطع رگهای خونی قفسه سینه و یا شکم در عرض چند دقیقه و یا حتی چند ثانیه موجب مرگ می شود.
جراحت هایی که عمقشان زیاد است، باعث پارگی سرخرگها و سیاهرگهای اصلی و در نتیجه خونریزی داخلی می شود. جراحت های عمیق در ناحیه قفسه سینه و شکم نیز رگهای خونی زیادی را قطع می کند و باعث حرکت آزادانه خون به حفره بدن می شود.هرگونه جراحت در ماهیچه و یا شکستگی استخوان نیز میتواند سبب خونریزی داخلی شود.

انواع خونریزی داخلی
۱ خونریزی نای و شش‌ها
چنانچه در این مراکز خونریزی ایجاد گردد، خون به منزله جسم خارجی عمل کرده و باعث تحریک مخاط شش‌ها شده و ایجاد سرفه می‌کند. در این موارد خون با سرفه از دهان بیمار خارج می‌شود که به رنگ قرمز روشن بوده و کف آلود است.

۲ خونریزی جمجمه
در صورتی که ضربه‌ای به جمجمه وارد شده و باعث خونریزی شود، داخل سفیدی چشم ، قرمز رنگ شده و از بینی خونابه خارج خواهد شد. و یا ممکن است از گوشها و بینی خون خارج شود. در صورتیکه شکستگی ضعیف باشد و خون بیرون راه پیدا نکند تجمع خون در داخل جمجمه باعث فشار به مغز شده و فقط با سردرد و استفراغ مکرر و یا کاهش هوشیاری ممکن است خودش را نشان دهد. در صورت ضربه به سر- استفراغ مکرر و سردرد زنگ خطر بزرگی جهت اعلام خونریزی داخل مغزی می‌باشد که می‌تواند باعث مرگ مصدوم گردد.

۳ –خونریزی دستگاه گوارش
هرگاه در مری و معده خونریزی ایجاد شود، بیمار خون روشن یا مواد قهوه ای رنگ استفراغ می‌کند. در صورت خونریزی از روده ها (بسته به محل) دفع خون روشن یا مدفوع قیری رنگ اتفاق می‌افتد.
در صورت ضربه به شکم- دل درد شدید زنگ خطر بزرگی جهت اعلام خونریزی داخلی می‌باشد که می‌تواند باعث مرگ مصدوم گردد.

۴ –خونریزی از دستگاه ادراری و کلیه‌ها
خونریزی از دستگاه ادراری و کلیه‌ها با تغییر رنگ ادرار، کدر شدن ادرار و یا ادرار خونی مشخص می‌شود.

۵ –خونریزی غیر قابل رویت
خونریزی داخلی نسج در شکستگیها ، خونریزی کبد و طحال ، خونریزی داخل حفره شکم ، خونریزی داخل قفسه سینه که خون دیده نمی‌شود بسیار خطرناک است و باید در تمام موارد تصادفات یا ضربه‌ها مخصوصا به نواحی کبد و طحال در جستجوی علایم خونریزی داخلی بود.

کمکهای اولیه در خونریزی داخلی
• بیمار را به حالت راحت و بدون حرکت بخوابانید. مجروحینی که از ناحیه ستون فقرات و گردن آسیب دیده‌اند باید تحت مراقبت بیشتری قرار گیرند تا صدمات این نواحی تشدید نشوند.
• کنترل علایم حیاتی: هر۵ دقیقه ، علائم حیاتی را کنترل کنید( نبض- تنفس- فشار خون )
• کنترل راههای هوایی: مسیر تنفسی آزاد تمیزی برای مجروح فراهم کنید و مراقب علائم حیاتی باشید.
• قرار دادن بیمار در مناسبترین وضعیت: مثلا اگر بیمار دچار تهوع و استفراغ مکرر است او را به پهلو بخوابانید.
• از راه دهان هیچ چیز به مصدوم نخورانید. زیرا ممکن است مجروح استفراغ کند و با وارد شدن محتویات استفراغ به ریه، مشکلات تنفسی جدیدی برای وی ایجاد شود.
• هرگونه خونریزی خارجی را مهار کنید.
• لباسهایی را که در ناحیه گردن و کمر ایجاد فشار می کنند، آزاد کنید.
• مراقبتها و کمکهای اولیه لازم را در مورد شکستگیها انجام دهید.مصدوم را به آرامی و با احتیاط جابه جا کنید.
• چنانچه احساس سرما می‌کند، او را گرم نگهدارید.
• هرچه سریعترمصدوم را به بیمارستان برسانید.در مورد خونریزی داخلی مهمترین کار رساندن بیمار به بیمارستان است. زیرا در این قبیل موارد در منزل نمی‌توان برای بیمار کار موثری انجام داد.
• به یاد داشته باشید مصدومینی که دچار خونریزی در نواحی قفسه سینه و یا شکم شده‌اند در اولویت درمان و انتقال قرار دارند.

خونریزی خارجی
انواع خونریزی خارجی
۱-خونرزیزی سرخرگی (شریانی): سرخرگها دیواره های محکمی دارند که خون را تحت فشار زیادی قرار می دهند. بنابراین ، خونریزی سرخرگی اغلب بافشار و شدید است و با هر تپش قلب فوران می کند و شدید می شود. در این حالت خون با فوران خارج می‌شود و رنگ آن معمولا قرمز روشن است. خونریزی سرخرگی معمولاً شدید است و از آنجایی که فشار زیادی دارد ، لخته شدن خون – که خونریزی را متوقف می کند- به دشواری صورت می گیرد اگر سرخرگ قطع شده بزرگ باشد، خونریزی می‌تواند در عرض چند دقیقه بیمار را از پای در آورد.

۲- خونریزی سیاهرگی (وریدی): سیاهرگها خون را با فشار کمتری به سمت قلب منتقل میکنند. خونریزی سیاهرگی اغلب جریان ثابتی دارد و خون به آرامی جریان می‌یابد و رنگ آن قرمز تیره است و امکان دارد که بسیار شدید باشد.

۳- خونریزی مویرگی: از آنجایی که مویرگها خیلی ظریف و کوچک هستند، خونریزی های مویرگی غالباً جریان کندی داشته و ترشح می باشند. رنگ خون قرمز است و معمولاً روشن تر از رنگ خون سرخرگ می باشند.خونریزی مویرگی معمولاً به علت زخم و یا خراشی کوچک بوجود می آید. این نوع جراحت معمولاً ایجاد آلودگی پوستی می کند و احتمال عفونت بافتی آن وجود خواهد داشت جراحیهای بزرگ نیز اغلب به همراه خونریزی مویرگهای اطراف رگ اصلی می‌باشند.

اقدامات اولیه در خونریزی خارجی
فشار مستقیم
موثرترین روش در کنترل خونریزی از طریق فشار مستقیم است و به این طریق انجام می‌شود که روی موضع را ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بدون برداشتن دست و یا کم کردن فشار ادامه دهید، فشار ثابت و محکمی به زخم وارد آورید تا خونریزی قطع شود
همین که خونریزی مهار شد ، باندی را محکم بر سطح زخم پیچیده و “پانسمان فشاری” ایجاد کنید. کاربرد پانسمان فشاری به منظور ایجاد فشار کافی و مستقیم به زخم است تا خونریزی کنترل شود. چندین لایه گاز استریل بر روی زخم بگذارید .یک لایه ضخیم باند بر روی گازهای استریل قرار دهید. لایه ضخیم مناسب برای خونریزی حاد ، گازهای چند لایه ای است.
اگر برای خونریزی حاد از پانسمان فشارنده استفاده کرده اید نبض مجروح را ، درست در انتهای ناحیه ضایعه دیده ، امتحان کنید چراکه ممکن است در اثر فشار زیاد، جریان خون در دست و یا پای مجروح متوقف شود. اگر نبض بیمار را احساس نمی کنید فشار را کمی کاهش داده تا مجدداً جریان خون برقرار شود، باید به طور مداوم در ضمن درمان نبض مجروح را کنترل کنید. در بعضی موارد قطع یک سرخرگ اصلی جریان خونی را که برای ایجاد ضربان لازم است متوقف می کند.
فشار بر نقاط فشار            
روش فشار مستقیم ممکن است بدلیل شدت جراحت وارده و یا نوع زخم غیر ممکن باشد و یا بدلیل خونریزی بیش از حد نتواند خونریزی را کنترل کند. در این گونه موارد بر روی سرخرگ اصلی در نقطه‌ای بالاتر از محل خونریزی جایی که سرخرگ از روی یک استخوان عبور می کند (نقاط فشار) فشار وارد می کنیم تا خون به قسمت- زخم نرسد و آنقدر فشار می‌دهیم تا خونریزی قطع شود. البته فشار بر روی سرخرگ نباید بیش از ۱۰ دقیقه طول بکشد.
بالا نگه داشتن عضو
یعنی بالاتر از سطح قلب قرار دادن عضو مجروح که این عمل مخصوصا اگر خونریزی در دست یا ساق پا باشد براحتی امکان پذیر است. که به علت نیروی جاذبه فشار خونریزی کمتر می‌شود. در صورت وجود شکستگی در عضو استفاده از این روش محدودیت دارد.
بستن تورنیکه
این روش فقط زمانی انجام می‌شود که کوشش های قبلی جهت کنترل خونریزی موثر واقع نشود و یا در مواقعی که اندام قطع گردیده و نگرانی در مورد از بین رفتن بافتهای پایین تر از محل بستن تورنیکه نباشد. تورنیکه را گرو و شریان‌بند یا رگ‌بند نیز می‌گویند. برای این روش پارچه یا دستمالی به پهنای حدود ۵ سانتی‌متر را بالاتر از محل خونریزی طوری می‌بندیم که خونریزی قطع شود و بیمار را سریعا به بیمارستان می‌رسانیم. این روش فقط در اندام ها (دست و پا ها) قابل استفاده است و بیشتر از ۵/۱ ساعت نباید طول بکشد چون باعث تخریب بافت پایین‌تر از آن می‌شود. و برای جلوگیری از عوارض آن بهتر است هر ۱۵دقیقه یکبار باز شده و دوباره بسته شود.

اقدامات اورژانس در خونریزی خارجی در اثر ورود یک شئ خارجی برنده:
موقعی که جسم خارجی در زخم وجود دارد نباید جسم خارجی را از زخم بیرون کرد چون باعث تشدید خونریزی می‌شود.بعضی مواقع خونریزی خارجی در اثر ورود یک شئ خارجی برنده مانند ترکش و یا چاقو ایجاد می شود که ممکن است در محل زخم باقی مانده باشند. کنترل این نوع خونریزیها در صحنه حادثه مانند سایر خونریزی های خارجی است به جز اینکه هیچگاه نباید جسم خارجی باقیمانده راخارج کرد در این موارد دور تا دور انتهای بیرونی جسم خارجی را آنقدر گاز تمیز یا یک حوله لوله شده قرار می دهیم تا بلندی پانسمان با انتهای جسم خارجی هم سطح شود سپس روی آن را باندپیچی کرده و از روشهای دیگر کنترل خونریزی خارجی نیز استفاده می کنیم.
در این موارد اگر جسم خارجی را بیرون بیاوریم ممکن است خونریزی خارجی شدیدترشود چرا که ممکن است قسمتی از رگ بریده شده توسط خود جسم خارجی مسدود شده باشد وبه کنترل خونریزی کمک کند ولی با برداشتن آن محل خونریزی دهنده وسیع تر شده یا اینکه در ضمن بیرون کشیدن میتواند رگهای مجاور را نیز پاره کند و خونریزی را شدید تر نماید.
رساندن بیمار به مرکز درمانی
اگرچه درمان خونریزی خفیف را می توان به تعویق انداخت اما اگر همین خونریزی خفیف برای مدت طولانی ادامه داشته باشد و خون زیادی از مجروح از دست برود باید آن را در مرحله مقدماتی درمان کرد.

 نشانه های شوک در خونریزی خارجی                               
شخصی که خون زیادی از دست داده است، دچار شوک می شود. در مراحل اولیه فرد بی‌قرار و مضطرب است ولی کم‌کم با پیشرفت شوک فرد گیج و خواب آلوده شده و نهایتا کاملا بیهوش می‌شود. از جمله نشانه ها ی شوک: ضربان قلب سریع – تنفس سریع و سطحی – پوست سرد و مرطوب و مجروح ، پرخاشگر، مضطرب و آشفته می شود و شاید تغییری در سطح هشیاری اش ایجاد شود.
حتی اگر خونریزی به ظاهر جدی نباشد ولی نشانه های شوک در مجروح دیده شود، خونریزی خطرناک خواهد بود. در هر صورت شما باید قبل از بروز نشانه های شوک ، درمان را شروع کنید. چرا که وقتی شوک ایجاد شود ، ممکن است دیگر درمان موثر واقع نشود. با دیدن هرگونه خونریزی شما باید خود را برای مقابله با شوک وبا گسترش آن آماده کنید.

خونریزی‌ شدید
خونریزی‌ شدید ممکن‌ است‌ نگران‌ کننده‌ باشد. احتمال‌ وقوع‌ شوک‌ وجود دارد و ممکن‌ است‌ بیمار هوشیاری‌ خود را از دست‌ بدهد. اگر خونریزی‌ متوقف‌ نشود، امکان‌ دارد قلب‌ مصدوم‌ از ضربان‌ بایستد. خونریزی‌ در محل‌ صورت‌ یا گردن‌، می‌تواند از رسیدن‌ جریان هوا به‌ ریه‌ها جلوگیری‌ کند. هنگامی‌ که‌ می‌خواهید به‌ درمان‌ خونریزی‌ بپردازید، ابتدا کنترل‌ کنید که‌ آیا شی‌ء در داخل‌ زخم‌ وجود دارد یا خیر؛ دقت‌ کنید که‌ روی‌ شی‌ء فشار وارد نکنید.

کنترل‌ خونریزی‌
پیشگیری‌ از شوک‌ و به‌ حداقل‌ رساندن‌ آثار آن‌
به‌ حداقل‌ رساندن‌ امکان‌ عفونت‌
فراهم‌ کردن‌ شرایط‌ انتقال‌ فوری‌ به‌ بیمارستان‌
شی‌ در داخل‌ زخم‌ وجود ندارد
۱) درصورت‌ امکان‌، دستکش‌ یکبار مصرف‌ بپوشید. لباس‌ها را (در حد نیاز) خارج‌ کنید یا برش‌ دهید تا زخم‌ آشکار گردد .
۲) با کف‌ دست‌ یا انگشتانتان‌ و ترجیجاً به‌ کمک‌ یک‌ پانسمان‌ استریل‌ یا یک‌ قطعه‌ پارچه‌ تمیز بدون‌ کرک‌، مستقیماً روی‌ زخم‌ فشار وارد کنید (اما زمان‌ را برای‌ پیدا کردن‌ پانسمان‌ تلف‌ نکنید). می‌توانید از مصدوم‌ بخواهید که‌ خودش‌ مستقیماً روی‌ زخم‌ فشار وارد کند.

۳) اندام‌ آسیب‌ دیده‌ را بلند کنید و، بالاتر از سطح‌ قلب‌ مصدوم‌ نگه‌ دارید تا میزان‌ خونریزی‌ کاهش‌ پیدا کند. در صورتی‌ که‌ مشکوک‌ به‌ شکستگی‌  استخوان‌ هستید، اندام‌ را با ملایمت‌ جابه‌ جا کنید.

۴) در صورت‌ امکان‌، به‌ مصدوم‌ کمک‌ کنید که‌ روی‌ یک‌ پتو دراز بکشد تا در برابر سرما محافظت‌ شود. در صورتی‌ که‌ مشکوک‌ به‌ شوک‌ هستید، پاهای‌ مصدوم‌ را بلند کنید و بالاتر ار سطح‌ قلب‌ او نگه‌ دارید.

۵) پانسمان‌ را با یک‌ باند سفت‌ که‌ بتواند فشار کافی‌ وارد کند، محکم‌ کنید. دقت‌ کنید که‌ باند بیش‌ از حد محکم‌ نباشد که‌ گردش‌ خون‌ را مختل‌ کند.

۶) اگر خونریزی‌ همچنان‌ ادامه‌ داشت‌، یک‌ پانسمان‌ دیگر روی‌ اولی‌ قرار دهید. اگر خون‌ به‌ داخل‌ پانسمان‌ دوم‌ نشت‌ کرد، هر دو پانسمان‌ را برداشته‌، یک‌ پانسمان‌ تازه‌ قرار دهید و دقت‌ کنید که‌ فشار دقیقاً روی‌ محل‌ خونریزی‌ وارد شود.
۷) با استفاده‌ از یک‌ آویز ویا باندپیچی‌، اندام‌ آسیب‌ دیده‌ را در وضعیت‌ بالاتر نگه‌ دارید.
۸) با مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرید و آمبولانس‌ درخواست‌ کنید. علایم‌ حیاتی‌ (سطح‌ پاسخ‌ دهی‌، نبض‌ و تنفس‌) را کنترل‌ و ثبت‌ کنید . به‌ دقت‌ مراقب‌ نشانه‌های‌ شوک‌ باشید و پانسمان‌ها را از نظر نشت‌ خون‌ کنترل‌ کنید. گردش‌ خون‌ را در نواحی‌ پایین‌تر از محل‌ باند پیچی‌ بررسی‌ کنید .

احتیاط‌!
مصدوم‌ را از خوردن‌، آشامیدن‌ یا سیگار کشیدن‌ منع‌ کنید.

اهداف‌
– کنترل‌ خونریزی‌ بدون‌ فشردن‌ شی‌ء به‌ داخل‌ زخم‌
– پیشگیری‌ از شوک‌ و به‌ حداقل‌ رساندن‌ آثار آن‌
– به‌ حداقل‌ رساندن‌ امکان‌ عفونت‌
– فراهم‌ کردن‌ شرایط‌ انتقال‌ فوری‌ به‌ بیمارستان‌

۱) در صورت‌ امکان‌ دستکش‌ یکبار مصرف‌ بپوشید. دو طرف‌ شی‌ داخل‌ زخم‌ را محکم‌ فشار دهید تا لبه‌های‌ زخم‌ در کنار هم‌ قرار گیرند.
۲) اگر اندام‌ مصدوم‌ دچار آسیب‌ شده‌ است‌، این‌ اندام‌ را بلند کنید و بالاتر از سطح‌ قلب‌ مصدوم‌ نگه‌ دارید تا خونریزی‌ کاهش‌ پیدا کند.
۳) در صورت‌ امکان‌ به‌ مصدوم‌ کمک‌ کنید که‌ روی‌ یک‌ پتو دراز بکشد تا در برابر سرما محافظت‌ شود. در صورتی‌ که‌ مشکوک‌ به‌ بروز شوک‌ هستید، پاهای‌ مصدوم‌ را بلند کنید و بالاتر از سطح‌ قلب‌ او نگه‌ دارید.
۴) در دو سمت‌ شی‌ بالشتک‌ هایی‌ قرار دهید و بدون‌ فشار آوردن‌ روی‌ شی‌ به‌ دور آن‌ باند بپیچید.
۵) با استفاده‌ از یک‌ آویز و یا باند پیچی‌، اندام‌ آسیب‌ دیده‌ را در وضعیت‌ بالاتر نگه‌ دارید تا تورم‌ به‌ حداقل‌ برسد.
۶) با مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرید و آمبولانس‌ درخواست‌ کنید. علایم‌ حیاتی‌ (سطح‌ پاسخ‌ دهی‌، نبض‌ و تنفس‌) را کنترل‌ و ثبت‌ نمایید . به‌ دقت‌ مراقب‌ نشانه‌های‌ شوک‌ باشید و پانسمان‌ها را از نظر نشت‌ خون‌ کنترل‌ کنید. گردش‌ خون‌ را در نواحی‌ پایین‌تر از محل‌ باند پیچی‌ بررسی‌ کنید.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

با سلام

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

لطفا معادله امنیتی زیر را تکمیل کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.