مراحل اعزام آمبولانس

اعزام آمبولانس ۹ مرحله دارد: آمادگی ، اطلاع به پایگاه ، در مسیر به صحنه ، ورود به صحنه ، انتقال بیمار به آمبولانس ،در مسیر به سمت مراکز درمانی دریافت کننده(انتقال)، در مرکز درمانی دریافت کننده(تحویل)، در مسیر به پایگاه و مرحله بعد از مأموریت. این نه مرحله در ارتباط با وسیله نقلیه،امدادگران و نقش آن در ماموریت اورژانس پزشکی است و جزئیات مراقبت از بیمار شامل این ۹ مرحله نمی شود

مرحله ۱ – آمادگی

یکی از وظایف مهمی که در مرحله آمادگی باید انجام شود این است که وسایل و تجهیزات در جای مشخص و مربوط به آن قرار داده شود تا برای استفاده آماده باشد بیشتر تجهیزات خدمات پزشکی اورژانس هرگز به طور کامل تحت شرایط واقعی آزمایش نمی‌شود و این امر ممکن است باعث اشتباه جبران ناپذیری شود همین دلیل تجهیزات جدید باید همه بعد از مشورت با مسئولان اورژانس در آمبولانس قرار گرفته شود

وسایل و تجهیزات باید بادوام و تا حد امکان استاندارد باشد تا بتوان در صورت لزوم با حداکثر سرعت آنها را با تجهیزات دیگر آمبولانس ها یا در پایگاه اورژانس  تعویض کرد و در نهایت باعث کاهش زمان انتقال بیمار شد

وسایل و تجهیزات در آمبولانس بایستیم بر طبق ضرورت و میزان نیازی که با آنها خواهند بود ذخیره شود

اولویت با اقلامی است که در هنگام خطر مرگ بیمار برای مراقبت از وی لازم است شامل تجهیزات کنترل راه هوایی ، تنفس مصنوعی و اکسیژن رسانی می شود این اقلام در بالای برانکارد اصلی قرار می گیرد تا به راحتی در دسترس باشند

تجهیزات مربوط به مراقبت های قلبی ، کنترل خونریزی خارجی و کنترل فشار خون در کنار برانکارد قرار می گیرد. کابینت های ذخیره و کیت ها باید به راحتی باز شود و در عین حال محکم بسته شود تا در هنگام حرکت آمبولانس بیرون نریزد قسمت جلوی کابینت ها و کشوها باید شیشه ای باشد طوری که بتوان به سرعت محتویات آن را تشخیص داد و اگر شیشه ای نیست باید روی هر کابینت یا کشو برچسب زده شود

پرسنل آمبولانس

آمبولانس  حتما باید دو تکنسین  اورژانس وجود داشته باشد که در هنگام انتقال بیمار حداقل یک تکنسین پایه در کابین بیمار باشد. البته این قوانین در هر کشور متفاوت است و ممکن است یک راننده  غیر تکنسین  و  تنها یک تکنسین پایه در آمبولانس کفایت کند

بررسی روزانه و آماده سازی کامل  آمبولانس

بررسی روزانه  آمبولانس  و تجهیزات آن توسط گروه امداد رسانی برای اطمینان از اینکه هر چیزی در محل صحیح آن قرار گرفته است باید انجام شود موارد زیر را باید روزانه در آمبولانس بررسی کرد :

  • میزان سوخت
  • سطح روغن
  • میزان مایع جعبه دنده
  • روغن ترمز
  • سیستم خنک کننده موتور و میزان مایع
  • باتری ها
  • تسمه موتور
  • چرخ ها و لاستیک ها و لاستیک زاپاس ، اگر وجود دارد فشار باد و علائم فرسودگی غیر معمول باید چک شود
  • همه چراغ های داخلی و خارجی
  • برف پاک کن شیشه جلو و مایع آن
  • بوق
  • آژیر
  • بخاری ها
  • سیستم تهویه
  • درها که باید به درستی باز ، بسته ،  قفل و چفت شوند
  • بیسیم های دستی و ثابت
  • پاکیزگی و وضعیت شیشه ها و آیینه ها

همه تجهیزات و ملزومات پزشکی شامل کپسول های اکسیژن ، کیت اولیه ، اسپلینت ، ست های پانسمان و باندها ، بک برد ها ، و دیگر تجهیزات بی حرکت سازی بیمار و کیت اورژانسی زایمان حداقل به صورت روزانه باید چک شود. این بررسی تجهیزات از نظر درستی کار ، تمیز بودن ، کفایت تعداد ، و باتری ها بر اساس دستورالعمل سازنده آنها باید کنترل شود

اقدامات ایمنی

بخش پایانی مرحله آمادگی، مروری بر اقدامات ایمنی است این اقدامات ایمنی ، که همان رعایت قوانین و ضوابط ایمنی در رانندگی است باید در هر موقعیت رعایت شود.  ابزارهای ایمنی مانند کمربند سرنشین برای اطمینان از درست کار کردن آنها باید آزمایش شود.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

با سلام

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

لطفا معادله امنیتی زیر را تکمیل کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.