والدین باید درموقع خرید کفش مدرسه به چه نکاتی توجه کنند؟

 

* هرگز برای خرید کفش مدرسه، بدون حضور کودکتان اقدام نکنید. حتما در هنگام خرید کفش، کودکتان باید هر دو لنگه کفش را امتحان کند.

 

* روزی را برای خرید کفش مدرسه کودکتان انتخاب کنید که صبر و فرصت کافی دارید.

 

* سکوت کودکان در هنگام به پا کردن کفش را به معنای مناسب بودن آن فرض نکنید.

 

* از کودک بخواهید با کفش چند قدمی راه برود. به نحوه راه رفتن او دقت کنید.

 

کفش مناسب مدرسه

* بهتر است در حالت ایستاده کودکتان، بین انگشت بزرگ پای او و نوک کفش به اندازه ضخامت انگشت شصت دستتان فاصله باشد.

 

* خرید کفش های بزرگ و نیز خرید کفش تنگ هر دو به یک اندازه، به سلامت پاهای کودک آسیب می زنند. اندازه شدن کفش به پای کودک را به ماه های آینده واگذار نکنید.

 

* با توجه به تغییر و افزایش سایز پای دانش آموزان بر حسب ضرورت، کفش جدیدی تهیه کنید. منتظر جدا شدن کف کفش یا پاره شدن آن نباشید.

 

* قبل از خرید کفش مدرسه، به کف آن هم توجه کنید. اگر کف کفش صاف باشد، دانش آموز در حین بازی و ورزش در معرض خطر لیز خوردن خواهد بود. این خطر در روزهای بارانی شدیدتر است.

 

* اگر دانش آموزان دختر به کفش های پاشنه دار علاقه مندند، حداکثر پاشنه دو و نیم سانتی متری را به شما پیشنهاد می کنیم.

 

* کفش های با کفی و پاشنه بسیار نازک هم مورد تایید نیستند.

 

* بهتر است برای ساعت های ورزش دانش آموزان، کفش ورزشی جداگانه ای تهیه شود.

خرید کفش باید عصر انجام شود تا در صورت وجود ورم پاها، سایز کفش مناسب باشد

 

 

کفش نامناسب چگونه کفشی است؟

 

–  کف کفش انعطاف پذیری بیش از حد دارد که منجر به پیچ خوردگی پا می شود.

 

– پاشنه های باریک مناسب نیست، چون کم بودن سطح اتکای پاشنه از عوامل تشدیدکننده خطر پیچ خوردگی پاست و نباید از آنها در محیط هایی نظیر مدرسه برای دویدن و بالا رفتن از پله استفاده شود.

 

– کفش های پاشنه بلند و بدون پاشنه، هر کدام باعث اختلالاتی در راه رفتن دانش آموز شده و در مواردی باعث خستگی زودرس و فشار بر ستون فقرات و زانوها می شود.

 

– اگر کفه داخلی کفش از برجستگی مرکزی که پوشش دهنده قوس داخلی پا است برخوردار نباشد، قوس کف پا را در طول دوران رشد تنظیم نمی کند. در این صورت باید از کفی طبی برای تنظیم قوس کف پا استفاده شود.

 

– کفش نامناسب علاوه بر اینکه عوارض مختلفی برای دانش آموز در پی خواهد داشت، می تواند او را به انواع بیماری ها مانند میخچه، حساسیت های پوستی، دردهای مفصلی و اسکلتی مانند درد پاشنه و زانو، خستگی، داغی و سوزش پا و شیوع انواع  ناهنجاری ها مثل انگشتان چکشی ، انگشت شصت کج، ناخن فرورفته، تاول، کف پای صاف، کف پای گود، پای پهن و احساس کمردرد مبتلا کند.

 

– اگر کفش بیش از حد بزرگ باشد، باعث فقدان تعادل در راه رفتن و زمین خوردن و بروز حادثه می شود از سوی دیگر کفش کوچک تر از اندازه پای دانش آموز، موجب فشردگی پنجه و ایجاد تاول و میخچه می گردد.

 

– وزن کفش ها نباید زیاد باشد. کفش سنگین ضمن اینکه خستگی دانش آموز را در پی دارد، پاهای او را هم خسته و زخمی می کند.

 


کفش طبی کودک


سن مناسب برای تهیه کفش های طبی

از سنین خردسالی باید پای کودک را با کفشی مناسب آشنا کرد تا او اولین گام هایش را درست بردارد. پای کودک گوشتی است، او نیاز به کفشی دارد که پاشنه اش سفت و ساق دار باشد تا مچ پایش را بگیرد. بدین طریق کودک موقع راه رفتن محکم قدم برمی دارد.

 

 

 

از نظر پزشکان متخصص استفاده از کفی طبی در افرادی که تغییر شکل آن ها هنوز به صورت ثابت درنیامده است، مفید است. یعنی در کودکان با استفاده از کفی طبی می توان صافی کف پا، پای طاقدیسی، انحراف پاشنه و انحراف زانوها به طرفین را اصلاح کرد. در سنین بالاتر نیز کفی اثر نگهدارنده دارد.

 

 

برهمین اساس، افراد نیازمند به استفاده از کفی های طبی شامل موارد زیر می شوند:

 

۱- افراد دارای ناهنجاری های متحرک، برای اصلاح (صافی کف پا در کودکان).

۲- افراد دارای ناهنجاری های ثابت برای کاهش درد و توزیع فشار.

۳- افراد دارای پاهای دردناک برای کاهش درد (خارپاشنه و التهاب کیسه زلالی زیرپاشنه).

۴- برای جلوگیری از تغییر شکل پا. اگر این کفی ها برای کودکان در سنین ۷ تا ۱۲ سال که کف پای آن ها درحال شکل گیری است، مورد استفاده قرار گیرد حاصل آن برخورداری از کف پایی استاندارد تا آخر عمر است. به علاوه این کفی ها درباره زنان باردارکه در یک دوره ۶ ماهه با اضافه وزن تحمیلی روبه رو هستند، توصیه می شود.

 

 


کفی‌های طبی، ضرورت طراحی اصولی و فواید استفاده درست

کفی‌های طبی، ضرورت طراحی اصولی و فواید استفاده درست

دانش و فناوری در حال گسترش و پیشرفت روز‌افزونی است و هر روز قله‌های جدیدی فتح می‌شود.
گسترش علم در هر زمینه می‌تواند به پیشرفت علوم در زمینه‌های دیگر کمک نماید. یکی از شاخه‌های علوم مهندسی که در سال‌های اخیر پیشرفت‌های بسیاری کرده است، دانش بیومکانیک است.در بیومکانیک به کمک ابزارهای علم مکانیک سیستم‌های زیستی مورد بررسی و مطالعه قرار می‌گیرند. هنر علم بیومکانیک این است که بتواند به پیشر‌فت‌ها و دستاوردها در علوم پزشکی و توانبخشی کمک نماید. در این مقاله به بخشی از این دستاوردها در زمینه کفی‌های طبی اشاره می‌شود.

اگر کفی طبی دقیقاً‌ بر اساس هندسه و توزیع فشارها در کف پای یک شخص خاص طراحی شود، می‌تواند از بسیاری از دردهای پا پیشگیری کند. کفی طبی که به طور اصولی طراحی‌ شده باشد، می‌تواند سهولت بیشتری را در راه‌رفتن به وجود آورد و نیروهای وارد بر مفاصل زانو، ران و مچ پا را به شکل مناسبی تغییر دهد تا از واردشدن نیروهای ضربه‌ای ناگهانی به مفاصل جلوگیری شود و همچنین نحوه اعمال نیروها به این مفاصل به گونه‌ای باشد که موجب آرتروز مفصل نشود یا حتی در مهارکردن استئوآرتریت یا حتی درمان نسبی آن نقش داشته باشد.

کفی طبی چیست؟

کفی طبی وسیله‌ای است که برای حفظ سلامت پاها و راه‌رفتن و تنظیم فشارهای وارده بر کف پا استفاده می‌شود. با بررسی و اندازه‌گیری توزیع فشارهای وارد بر کف پای هر شخص متناسب با نیاز او پستی و بلندی‌هایی روی کفی ایجاد می‌شود تا فشارهای وارد بر کف پا به طور مناسب تغییر کند.

توضیح این‌که توزیع فشارهای وارد بر کف پا در بیشتر افراد جامعه دچار مشکل است. این امر موجب می‌شود افراد پس از طی مسافت کوتاهی، در عضلات ساق پا احساس ناراحتی کنند. همچنین در افراد دیابتی نیاز به کفی برای جلوگیری از زخم کف پا، بیش از سایرین است.

کفی طبی چه مزایایی دارد؟

کفی طبی با اصلاح توزیع فشارهای وارد بر کف پا در بسیاری از موارد، در کاهش دردهای زانو و کمر مؤثر است. در صورت استفاده از کفی مناسب، احتمال ایجاد زخم در پای افراد دیابتی کاهش می‌یابد.

همچنین کسانی که دچار صافی کف پا هستند، با استفاده از کفی، ضمن کاهش مشکل خود در درازمدت با سهولت بیشتری راه می‌روند. سنسورهای کف پا که ممکن است در افراد سالمند دچار زخم یا نقصان شده باشد را می‌توان با استفاده از کفی طبی مخصوص، بیشتر تحریک کرده و با حفظ تعادل در آنها احتمال زمین‌خوردن ایشان را از بین برد.

کفی طبی چگونه ساخته می‌شود؟

امروزه در بسیاری از مراکز توانبخشی و کلینیک‌های ارتوپدی فنی، با معاینه بالینی و لمس کف پا، مشاهده چگونگی راه‌رفتن و ارزیابی کفی‌های مختلف و بر اساس تجربیات متخصص، کفی طبی برای افراد تهیه می‌شود.

اما در مراکز توانبخشی در کشورهای پیشرفته، اطلاعات شخص با استفاده از دستگاه‌های اندازه‌گیری نیرو و فشار کف پا در حالت حرکت و ایستاده دریافت و پردازش می‌شود. این اطلاعات پس از پردازش به صورت کمی و کیفی گزارش می‌شود.

نحوه توزیع فشارهای کف پا با امکانات گرافیک به صورت نوار کف پا نشان داده می شود. به کمک چنین اطلاعات کمی و کیفی، متخصصین با سهولت بیشتری می‌توانند نسبت به تجویز دقیق‌تر کفی اقدام نمایند.

دستگاه‌های اندازه‌گیر فشار کف پا که امروزه وجود دارند به ۲ روش کار می‌کنند.

اکثر این دستگاه‌ها از یک صفحه بزرگ پر از سنسور تشکیل شده‌اند که به صورت تصادفی در مسیر حرکت بیمار قرار داده می‌شوند و بیمار بایستی چند مرتبه مسیر را طی کند تا به طور اتفاقی از روی plate رد شود.

ایراد این روش این است که صفحه اندازه‌گیری(که در ابعاد نیم‌متر مربع است) باید کاملاً  از دید آزمایش‌شونده پنهان باشد زیرا اگر شخص آن را تشخیص دهد، مسیر حرکت خود را بر طبق آن تنظیم می‌کند و داده به‌دست‌آمده، اطلاع دقیقی از توزیع فشار در کف پا به ما نمی‌دهد. همچنین به دلیل وجود تعداد بسیار زیاد سنسور، قیمت این‌گونه دستگاه‌ها بسیار بالاست.

روش دیگر هم، دستگاه‌هایی هستند که به صورت کفی در داخل کفش بیمار قرار داده می‌شوند. بیمار، مسیر مورد نظر را طی می‌کند و اطلاعات، از طریق کابل رابط به رایانه انتقال می‌یابد.

دستگاه اندازه‌گیری که به شکل یک کفی معمولی است، درون کفش قرار می‌گیرد و می‌تواند توزیع فشارهای وارد بر پا را درون کفش نشان دهد. کل اطلاعات فشارهای وارد بر پا در هنگام راه‌رفتن شخص برای هر مدت که لازم باشد، قابل اندازه‌گیری است.

این دستگاه‌ها می‌تواند هنگام حرکت شخص از روی سطوح شیبدار و ناهموار و همچنین حرکت روی پله نیز مورد استفاده قرار بگیرند. این دستگاه چون تنش‌ها و تغییر شکل‌های زیادی را تحمل می‌‌کند، به نسبت دستگاه‌های صفحه‌ای، عمر مفید کمتری دارد.

 


صافی کف پا

صافی کف پا

 

کف پا

یکی از شایع ‌ترین مشکلات مربوط به پا که اکثر افراد با آن دست به گریبان هستند و گاهی بدون ‌آن که از این مشکل خبر داشته باشند، سال ‌ها با آن زندگی می‌ کنند، صافی کف پا است.

این عارضه هم در کودکان و هم در افراد بالغ شایع است. حدود ۲۰ درصد از افراد بالغ دچار صافی کف پا هستند. در این وضعیت، قوس پا در یک یا هر دو پا صاف است، در حالی که این قوس طبیعی در بیشتر افراد، فضایی را در قسمت داخلی پا شامل می ‌شود. البته ارتفاع این قوس در افراد مختلف فرق می ‌کند. کودکان در سنین پایین این قوس را ندارند. این قوس بین سنین ۳ تا ۱۰ سالگی کم کم ایجاد می ‌شود.

صافی کف پا انواع مختلفی دارد:

* صافی کف پای بدون علامت

* صافی کف پای علامت‌دار

بیشتر کودکان دارای کف پای صاف بدون علامت هستند. صافی کف پای علامت ‌دار به دو صورت قابل انعطاف و سخت دیده می‌شود. نوع قابل انعطاف آن به گونه ‌ای است که در زمان ایستادن و زمانی که وزن بدن روی پاها قرار می ‌گیرد، کف پا صاف است، ولی وقتی فرد می ‌نشیند قوس کف پا برمی ‌گردد. نوع سخت صافی کف پا به گونه ‌ای است که قوس کف پا، چه در حالت نشسته و چه در حالت ایستاده، تخت و صاف است.

کف پای صاف چگونه شکل می ‌گیرد؟

هر پای انسان از ۲۶ استخوان تشکیل شده است که توسط ۳۳ مفصل و تعداد زیادی ماهیچه، تاندون و رباط در کنار یکدیگر قرار گرفته‌ اند. چگونگی قرار گرفتن این ساختارها در کنار هم، قوس ‌های استخوانی را ایجاد می‌ کند. زمانی که راه می ‌رویم، این قوس‌های قابل ارتجاع، وزن بدن را میان پاها و ساق پا توزیع می ‌کنند. این قوس ‌ها، نقش جدایی ‌ناپذیری در چگونگی راه رفتن ما دارند و در واقع به عنوان اهرم‌ های محکمی برای حرکت، عمل می ‌کنند.

در بسیاری از افراد، صافی کف پا جنبه ارثی دارد و در برخی به ندرت، صافی کف پا می ‌تواند به خاطر ناهنجاری ایجاد شده در کف پا در داخل رحم مادر باشد.

در این حالت، دو استخوان یا بیشتر به طور ناهنجاری به یکدیگر متصل می ‌شوند. این نوع پا، تخت و سخت بوده و معمولا در کودکی قابل مشاهده است.

یکی دیگر از دلایل صافی کف پا این است که در برخی افراد، پا در زمان ایستادن یا راه رفتن تمایل به پیچ‌ خوردگی (چرخش به داخل) پیدا می‌ کند که ممکن است به دلیل رباط‌ های شل در مفصل پاشنه یا در قاعد انگشت بزرگ پا باشد که باعث پیچ‌ خوردگی بیش از اندازه در پا می‌ شود. به دلیل پیچ‌ خوردگی میانه پا به داخل، پاشنه و جلوی پا معمولا بیش از حد نرمال به سمت خارج منحرف می ‌شوند. این حالت معمولا دوطرفه است و دو پای فرد را درگیر می‌ کند. این شایع ‌‌ترین دلیل صاف بودن پای کودکان است. کودکان نسبت به بزرگسالان مفاصل شل ‌تری دارند. با افزایش سن در کودکان، مفاصل آن ها سخت ‌تر شده و در اکثر آن ها، قوس پا ایجاد می ‌شود.

صافی کف پا در برخی دیگر از افراد هم ممکن است به خاطر تاندون پاره شده، التهاب مفاصل یا ضایعه ‌ای ایجاد شود که منجر به بروز سختی و انحراف مفاصل پا می ‌گردد.

افراد مبتلا به بیماری ‌های سیستم عصبی و ماهیچه ‌ای مانند فلج مغزی و عضلانی به دلیل ضعف و ناتوانی عضلات ممکن است دچار صافی کف پا شوند.

در کنار مواردی که در بالا اشاره شد، عواملی هم هستند که احتمال بروز صافی کف پا را تشدید می ‌کند:

چاقی، آسیب ضربه ‌ای وارد شده به پا یا قوزک، التهاب مفصل روماتیسمی، دیابت، بارداری، بالا رفتن سن؛ به عنوان مثال با بالا رفتن سن، رباط پشتی استخوان درشت نی پا که در داخل مچ قرار دارد و قوس پا را حمایت می‌ کند، دچار فرسودگی می ‌گردد. همچنین سنگینی زیاد از حد بر این رباط مانند اضافه وزن زیاد، باعث التهاب و در نتیجه فرسودگی آن می‌شود. با تخریب تدریجی این رباط، نقش حمایتی آن از قوس پا از بین رفته و قوس کف پا رفته رفته کم می ‌شود.

اعمال فشار زیاد و مداوم روی پا نیز موجب صافی کف پا می ‌شود. به عنوان مثال پوشیدن طولانی‌ مدت کفش‌ های پاشنه بلند به زردپی آشیل پا فشار آورده و به مرور، مچ پا دچار اختلال می ‌شود و گاهی هم این فشار بر رباط خلفی استخوان درشت نی پا اثر گذاشته و باعث از بین رفتن قوس کف پا می‌ شود.

از کجا بفهمیم که کف پایمان صاف است؟

صافی کف پا همیشه علائمی دارد. این علائم عبارتند از: صافی یک طرفه یا دوطرفه پا، ساییدگی کفش ‌ها به سمت داخل، درد ناحیه تحتانی پاها، درد ناحیه داخل قوزک پا، تورم قسمت داخلی قوزک و پا درد.

برای تشخیص اینکه فردی دارای صافی کف پا است می ‌توانیم از چند روش استفاده کنیم:

روش اول: ساده ‌ترین کار، آزمایش جای پای خیس است. به این شکل که کف پا را با آب خیس کنید و سپس روی یک سطح صاف بایستید. اثری که از پا روی سطح باقی می‌ ماند، هر چه کامل ‌تر باشد، نشان‌ دهنده صاف‌ تر بودن کف پا است.

در برخی موارد که به صافی کف پیچ‌ خورده معروف است، تمام کناره داخلی جای پا به سمت بالا متمایل است که این قسمت از پا، در کف پای معمولی یا با قوس زیاد، هرگز با سطح تماس پیدا نمی ‌کند. از طرفی اگر روی جای پای باقی ‌مانده، از جلوی پا به سمت پاشنه، خطی رسم کنیم، چنانچه پهنای این خط برابر با جلوی پا باشد، کف پا صاف بوده و اگر خط کشیده شده نصف پهنای جلوی پا باشد، آنگاه قوس کف پا طبیعی است و چنانچه قوس کف پا زیاد باشد، تنها خط باریکی جلوی پا را به پاشنه وصل می‌ کند.

روش دوم: در افرادی که کف پای صاف قابل انعطاف دارند، قوس کف پا را زمانی می ‌توان مشاهده کرد که فرد روی انگشت‌ های پا بایستد، ولی در افرادی که کف پای صاف سخت دارند، حتی با قرار گرفتن روی انگشت‌ های پا هم نمی ‌توان قوس کف پا را در آن ها مشاهده کرد.

روش سوم: همان طور که قبلا هم اشاره کردیم، از کفش ‌ها نیز می ‌توان به صافی کف پا پی برد. کفش‌ها را روی میزی صاف قرار دهید و از پشت به آن ها نگاه کنید. کف پای صاف باعث خوردگی قسمت داخلی پاشنه پا می ‌شود. صافی کف پا همچنین باعث می‌ شود قسمت بالایی کفش به سمت داخل پاشنه خمیده شود.

روش چهارم: اگر دچار پادرد هستید، برای اطمینان از صافی کف پای خود بهتر است با پاهای کاملا موازی بایستید و از فردی بخواهید از پشت پاهای شما را نگاه کند. می ‌توانید خودتان هم از آینه، پاهای خود را نگاه کنید. در حالت عادی فقط انگشت کوچک پا از پشت قابل مشاهده است، ولی چنانچه یک پا، صاف ‌تر از پای دیگر باشد، انگشت چهارم یا سوم پا را هم می‌ توان دید. در این صورت باید حتما به پزشک مراجعه کنید.

روش پنجم: پاهای صاف معمولا به دلیل افتادگی قوس پا، بزرگ ‌تر از پاهای معمولی و گاهی پهن ‌تر هستند. این به معنای رشد طبیعی پا نیست، بلکه به خاطر فقدان قوسی کف پا است.

چگونه پزشک صافی کف پا را تشخیص می دهد؟

در تشخیص صافی کف پا، پزشک جراح ابتدا پا و قوزک پا را بررسی کرده و وضعیت آن ها را در زمان ایستادن و راه رفتن فرد مورد بررسی قرار می ‌دهد. پزشک حتی چگونگی راه رفتن فرد و میزان حرکت پا را در نظر می ‌گیرد. چون گاهی صافی کف پا مرتبط با مشکلات مربوط به قسمت بالایی پا است. پزشک ممکن است زانو و حتی ران‌ها را مورد آزمایش قرار دهد. اغلب اشعه ایکس در تعیین شدت این نقص موثر است. گاهی هم آزمایشاتMRI ، سی‌تی‌اسکن و آزمایش‌های خون توسط پزشک توصیه می ‌شود.

کف پای نوزاد

با پاهای صاف چه باید کرد؟

صافی کف پا در بسیاری از افراد مشکل خاصی ایجاد نمی ‌کند. در کودکان، صافی کف پای بدون علامت، اغلب به درمان نیازی ندارد، ولی در صافی‌ های علامت ‌دار، درمان مورد نیاز است.

پزشک با توجه به شرایط و نوع وضعیت بیمار، نوع خاصی از درمان را انتخاب می‌ کند.

برخی از درمان ‌هایی که در این شرایط مفید هستند، عبارتند از:

* استفاده از تقویت ‌کننده ی قوس پا که در کفش قرار گرفته و قابل تعویض است و برای اصلاح وضعیت پا استفاده می ‌شود و در ۳ نوع سخت، نیمه‌ سخت و نرم موجود است.

نوع مناسبی که شما می ‌توانید از آن استفاده کنید، به نوع تجویز پزشک تان بستگی دارد.

البته نوع سخت آن را در صافی کف پای قابل انعطاف توصیه نمی‌ کنیم، زیرا به دلیل جنس پلاستیکی سخت آن، باعث افزایش درد پا می ‌شود.

* استراحت و پرهیز از فعالیت ‌هایی که منجر به بدتر شدن وضعیت پای شما می ‌شود.

* استفاده از داروهای مسکن به منظور کاهش درد ناحیه پا

* کاهش وزن

* انجام برخی ورزش‌ های کششی برای کاهش درد ناحیه پا و قوزک پا

* استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن به منظور کاهش درد و التهاب.

در افرادی که دارای تاندون آشیل کوتاهی هستند، باید تاندون آشیل را کشید. این کار در کودکانی که صافی کف پای زیادی دارند، دشوارتر است. به منظور این کار، پا را باید به سمت داخل چرخاند تا قوس بالا آمده و تاندون کشیده شود.

اما در کنار تمام انواع درمان ‌ها، در مواردی هم عمل جراحی نیاز می ‌شود. در کودکانی که حالت پای آن ها کاملا از حالت طبیعی خارج می ‌شود، برای اصلاح و صاف کردن پا یا به منظور جدا کردن استخوان‌ های در هم رفته نیاز به جراحی است. البته این موارد بسیار نادر هستند ، زیرا بیشتر کودکان صافی کف پای متحرکی دارند و نیازی به درمان ندارند، یا در نهایت با یک کفی داخل کفش قابل درمان است.

با کاهش علائم، شما بار دیگر می ‌توانید به فعالیت‌ های عادی خود از قبیل ورزش برگردید.

فاصله بین بخش داخلی کف پا با زمین، قوس کف پا نام دارد.

کاهش ارتفاع این قوس را صافی کف پا می گویندکه به دنبال آن کف پا در تماس با زمین قرار می گیرد. صافی کف پا شایع ترین دفورمیته پا است.
در نوزادان و کودکان نوپا این قوس هنوز کامل نشده است و در طی دوران کودکی و بلوغ تکامل می یابد.
ساختارهای آناتومیک پا طوری تنظیم شده اند که به قدر کافی سفت و محکم باشند تا بتوانند وزن بدن را در یک زمان معین تحمل کنند و در عین حال انعطاف پذیر باشند تا با فرورفتگی و برجستگیهای زمین انطباق یابند و عمل جذب ضربه را انجام دهند.

علائم و عوارض:
الف)فقدان قوس طولی کف پا در وضعیت ایستاده
ب)پا درد، زانو درد، التهاب تاندون آشیل و نیام کف پایی
پ)انحراف بیش ازحد پاشنه ازخط مرکزی
ت)ممکن است مشکلاتی مثل هالوکس والگوس، چکشی شدن بند اول انگشتان، پینه، میخچه، درد ساق، درد مچ و دردهای شدید پاشنه را ایجاد کنند.
ث)تحقیقات نشان می دهد که %۹۵ افرادی که نیاز به تعویض کامل مفصل زانو پیدا می کنند و %۹۰بیمارانی که تحت عمل جراحی تعویض کامل مفصل ران قرار می گیرند دچار صافی کف پا بوده اند.
ج)راستای غلط و نادرست استخوانهای ضعیف و شکننده ی کف پا که به دنبال صافی کف پا ایجاد می شود، ممکن است منجر به دردهای آرتروزی، بی ثباتی لیگامانی و التهاب تاندونی شود.

انواع صافی کف پا:
الف-نوع مادرزادی
ب -نوع اکتسابی

نوع مادرزادی
کودک با صافی پا به دنیا می آید یا هنگام تولد برای آن مستعد است. این نوع صافی کف پا بدون علامت و انعطاف پذیر است.
منظور از انعطاف پذیر بودن آن است که قوس کف پا تا قبل از اعمال وزن روی پا وجود دارد.

نوع اکتسابی
این نوع با مرور زمان، و نه در هنگام تولد، ایجاد می شود و به عوامل مختلفی چون نوع کفش کودک، وضعیت نشستن و خوابیدن او، جبران ناهنجاریهای موجود در ساق و بالاتر، و گاهی پارگی لیگامان ها و تاندون های پا بستگی دارد.
ممکن است صافی کف پا فرایندی برای جبران سفت بودن تاندون آشیل باشد. به دنبال سفتی تاندون آشیل پا حالت پلانتار فلکشن پیدا می کند. حتی میزان کم پلانتار فلکشن هم موجب می شود، پای آن سمت بلند تر از طرف سالم به نظر برسد. بنابراین بدن سعی می کند این مشکل را با مسطح کردن قوس کف پا جبران کند تا بلندتر به نظر رسیدن پای مبتلا را پوشش دهد.
شایعترین دلیل صافی اکتسابی کف پا اختلال عملکرد تاندون تیبیال خلفی به عنوان تاندون اصلی محافظ قوس پا است. با اعمال مکرر نیرو روی این تاندون، مشکل تشدید می شود. به موازات رشد جسمی لیگامانها و عضلات ضعیف شده، تمام وظایف مربوط به محافظت از قوس پا را به این تاندون واگذار می کنند.
این تاندون نمی تواند برای مدت طولانی تمام وزن را تحمل کند و به تدریج از پای در می آید و به مسطح شدن قوس منجر می شود. در چنین مواردی صافی کف پا همراه با دردی است که به پشت مچ منتشر می شود و فرضیه ی اختلال عمل تاندون تیبیال خلفی را تایید می کند.

تشخیص:
هر فردی با انجام چند تست ساده می تواند به وضعیت قوس پای خود پی ببرد.
الف – تست تصویر کف پا
از استخر که بیرون می آئید، به رد پای خود روی کفپوش نگاه کنید. یک خط باریک بخش جلوی پا را به پاشنه اتصال می دهد. اگر کف پا صاف باشد عرض این خط در ناحیه ی وسط پا با جلوی پا برابر است. اگر قوس پا نرمال باشد، عرض خط در وسط یا تقریبا نصف بخش جلویی است. اگر ارتفاع قوس زیاد باشد، فقط یک خط باریک بخش جلویی پا را به پاشنه اتصال می دهد. تصویر هر دو پای فرد باید برابر و یکسان باشد.
ب – بررسی کفش ها:
کفش ها را روی یک میز مسطح قرار دهید و از پشت و در سطح چشمتان به آنها نگاه کنید. کفشها باید به طور یکنواخت و یکسان ساییده شود. صافی کف پا موجب می شود که کفش در سمت داخل به خصوص در ناحیه ی پاشنه بیشتر سایش پیدا کند. همچنین رویه ی کفش در قسمت داخل به سمت کف کفش انحراف پیداکند.
اگر درد منحصر به یک پا است، برای تشخیص صاف بودن کف پا می توانید از دو تست در منزل استفاده کنید:
ج- تست نوک انگشتان:
در حالی که صاف ایستاده اید نوک انگشتان دستها را روی دیوار مقابل قرار دهید و روی نوک انگشتان یک پای خود بایستید.اگر نتوانید این کار را انجام دهید احتمالا کف همان پا صاف می باشد.
د- تست تعداد انگشتان:
طوری بایستید که پشت شما به آینه باشد. به طور نرمال از پشت فقط باید انگشت چهارم و گاهی سوم دیده شود.
اگر همراه با صافی پا درد هم وجود داشته باشد یا با ایستادن روی انگشتان هم قوسی دیده نشود، عکس رادیوگرافی جهت تشخیص علت ضروری است.

درمان غیر جراحی:
سوال مهم این است که آیا صافی کف پا را باید درمان نمود یا خیر؟ صاف به نظر رسیدن پای کودک توجه بسیاری ازوالدین را جلب می کند. در بیشتر موارد پا کاملا نرمال است. به طور طبیعی یک بالشتک چربی در کف پای نوزادان وجود دارد که باعث می شود پا صاف به نظر برسد. به همین دلیل بعضی ازمتخصصان معتقدند که کف پای صاف تاسن بلوغ طبیعی است. اگر صافی کف پا مشکل ساز باشد معمولا تا ۶ تا ۱۲سالگی دردناک نمی شود که البته این سن برای درمان غیر جراحی خیلی دیر است.

درمان غیر جراحی نوع مادرزادی:
اگر نوع انعطاف پذیر به موقع تشخیص داده شود با شیوه های غیر جراحی به راحتی درمان می شود، اگر چه این نوع صافی کف پا بدون علامت است. درمان کودک با انواع کفی، کفش یا بریس آغاز می شود. دلیل شروع درمان این است که استخوانهای کودکان نرم و درحال رشد هستند و احتمال انحراف استخوانها وجود دارد. همچنین لیگامانهای نگهدارنده ی استخوانها انعطاف پذیر هستند. اگر هیچ وسیله یی پا را در وضعیت صحیح نگه ندارد، ممکن است استخوانها به صورت غیرطبیعی رشد کنند و منجر به مشکلاتی در آینده شوند.

درمان غیر جراحی نوع اکتسابی:
نوع اکتسابی صافی کف پا ماهیتی کاملا متفاوت دارد و بهترین راه درمان آن پیشگیری از آن است. کفش کودک باید فیت و ساخت مناسبی داشته باشد. درمان بر اساس مشکلی که در حال حاضر وجود دارد انجام می گیرد. اگر علت سفتی، تاندون آشیل باشد، برای بیمار ترکیبی از تمرینات کششی و فیزیوتراپی تجویز می شود. اگر اختلال عمل تاندون تیبیال خلفی، دلیل صافی کف پا باشد درمان شامل استراحت، بی حرکتی و داروهای ضد التهابی می باشد. اگر صافی کف پا شدید باشد، ممکن است درمانگر از گچ گیری پا استفاده کند تا وقتی که تاندون خود را ترمیم نماید. چون اختلال عملکرد تاندون تیبیال پیشرونده است و به مرور زمان بدتر می شود، توجه زود هنگام به آن ضروری است، چه در غیر این صورت در مراحل پیشرفته درمان با شکست مواجه می شود.
این مطلب که توسط خانم مریم علم پور نوشته شده در هفته نامه پزشکی امروز به چاپ رسیده است.


صافی کف پا
به طور کلی,به کاهش ارتفاع قوس طولی داخلی پا,صافی کف پا گفته می شود.
صافی کف پا یکی از مشکلات شایع در کودکان,نوجوانان و بزرگسالان است. چنانچه صافی کف پا به موقع شناسیای شود و اقدامات لازم در جهت اصلاح و جلوگیری از تشدید آن به عمل آید؛ می توان از عوارض آن جلوگیری نمود. صافی کف پا در دراز مدت اثرات مخربی بر مفاصل پا و زانو و سایر مفاصل به جای می گذارند. علاوه بر آن زمینه آرتروز زودرس را فراهم می کند. صافی کف پا اگر یک طرفه باشد,تغییرات یک طرفه ایجاد می کند و حتی می تواند موجب کوتاهی اندام و افتادگی لگن و اسکولیوز شود.
معمولا صافی کف پا در کودکان بدون علامت است,ولی والدین آنها اغلب از این موضوع شکایت دارند که رویه کفش کودکان آنها به طرف داخل,بیرون زدگی پیدا می کند و پاشنه کفشها به سرعت در قسمت داخلی ساییده می شود. در بزرگسالان نیز صافی کف پا یا اغلب بدون علامت است فقط در شدیدترین موارد ممکن است. در زمان بلوغ سبب پیچ خوردگی پا شود و درد ایجاد کند.
در کودکان چاق یا نوجوانان مبتلا ممکن است هنگام ایستادن طولانی مدت درد در محور طولی پا و کناره داخلی آن همراه با احساس ضعف و فشار وجود داشته باشد.
به طور کلی علایم و عوارض کف پای صاف شامل موارد زیر است:
۱- کاهش قوس طولی پا
۲- چرخش پاشنه به خارج
۳- برجستگی استخوان ناوی
۴- پهن شدن پا
۵- قرار گرفتن پنجه پا به بیرون در هنگام راه رفتن
۶- قرار گرفتن کناره داخلی پا روی زمین در هنگام ایستادن و راه رفتن
۷- ساییدگی کناره داخلی پاشنه کفش
۸- درد در ناحیه قوس طولی داخلی
۹- خستگی زودرس و کمر درد
۱۰- ایجاد زمینه مناسب برای تغییر شکل زانو و تمایل به ضربدری شدن زانوها
۱۱- فقدان حالت فنری بدون درد پا که منجر به عدم مهارت در راه رفتن و کشیدن پا به زمین در این حالت می شود.
۱۲- فقدان عمل ضربه گیری در پا که پا را نسبت به زخمها و آرتروز مستعد می کند.
۱۳- وارد آمدن فشار به عروق و اعصاب پا که فشار وارده به محل ارتباط اعصاب کف پایی داخلی و خارجی سبب دردهای عصبی در پا می شود.
۱۴- انحراف انگشت(شست کج)
علل صافی کف پا
در بسیاری موارد علت مادرزادی (اکثرا به علت شلی لیگامانی)و یا ارثی است. ولی ممکن است در اثر ضعف یا فلج برخی از عضلات نیز به وجود آید.
در بعضی از کودکان,رباطهای پا شل هستند و این سبب می شود که انحنای طولی در هنگام ایستادن از بین برود و حالت پای صاف انعطاف پذیر ایجاد شود. این قضیه به خصوص در کودکانی که مبتلا به سندروم داون هستند و در آنها عضلات و رباطهای بدن بسیار شل هستند,شدت می یابد.
چرخش اندام تحتانی به سمت خارج,به هر علتی که باشد,موجب فشار بیشتر روی فسمت داخلی پا در موقع راه رفتن و کف پای صاف می شود.
به طور کلی موارد زیر فرد را برای ابتلاء به کف پای صاف مستعد می کند:
۱- وراثت
۲- مادرزادی
۳- بیماریهایی مانند فلج اطفال,اختلالات تغذیه‌ای عضلانی(دیستروفی),نرمی استخوان و غیره
۴- شلی لیگامان:طبیعی بودن قوسهای طولی و عرضی مربوط به ترتیب و شکل استخوانها و مفاصل مربوط به استخوانهای مچ پا و نیز فدرت لیگامانهایی است که آنها را به یکدیگر متصل می کند.
۵- ضعف عضلانی:ضعیف بودن عضلات به داخل چرخاننده پا که سیستم حمایت ثانویه برای قوس طولی می باشند,منجر به چرخش شدید در پا می شود.
۶- کوتاهی:کوتاهی عضلات مختلف در اندام تحتانی باعث بروز چرخش در پا می شود.
۷- اختلاف طول اندام تحتانی
۸- عدم تحرک به مدت طولانی
۹- وزن زیاد
۱۰- ایستادن طولانی مدت در مشاغلی نظیر دندانپزشکی و آرایشگری
۱۱- پوشیدن کفشهای نامناسب به مدت طولانی مانند کفشهای تنگ,پاشنه بلند و پنجه باریک.
۱۲- عادات وضعیتی غلط مانند نشستن به شکلW
۱۳- تغییر شکلهای اندام تحتانی که سبب می شود پا به صورت جبرانی به خارج بچرخد مثل زانوی پرانتزی,زانوی ضربدری,شست کج,کمانی شدن تیبیا و چرخش قدامی ران.
درمان
۱- جراحی:درمان جراحی برای صافی کف پا که با افزایش دامنه حرکتی همراه است تنها زمانی استفاده می شود که علیرغم استفاده از کفش,ارتز و تغییر در فرم فعالیتهای روزانه بیماران,علائم بهبود پیدا نکرده باشد. بدین ترتیب بیمارانی که در زیر مفصل تالوناویکولار خود دچار کالوزیته هستند و به علت درد فعالیتهای روزانه خود را محدود نموده‌اند تنها کاندیدهای واقعی برای جراحی محسوب می شوند. البته جراحی روی نسوج نرم,مفاصل و استخوانها در کوتاه مدت راضی کننده تر می باشد.
از انحراف دادن مختصر کفش به طرف خارج هم می توان استفاده کرد. این روش با تعبیه قطعه‌ای گوه‌ای شکل در بین لایه‌های پاشنه کفش (و نه کف آن)صورت می گیرد که قاعده این قطعه به طرف داخل قرار داده می شود. این اقدام در اصلاح چرخش و کاهش بیرون زدگی رویه کفشها در سمت داخل مفید است.
همینطور کودکانی که دارای درجات خفیف تا متوسط صافی کف پا هستند باید به صورت برهنه(بدون کفش)بر روی سواحل,شنزار,علف و قالیچه‌های ضخیم در منزل راه بروند.
۲- درمان توانبخشی: درمان توانبخشی که شامل تقویت,کشش و ماساژ عضلات خاص می باشد و برای کودکان مبتلا به کف پای صاف انعطاف پذیر به خصوص زیر ۳ سال به درمان خاصی احتیاج نیست.
در کودکان بزرگتر(خصوصا اگر درد داشته باشند)از کفشهای طبی و یا کفی های مخصوص به صورت یک قوس پشتیبان طولی استفاده می شود.قوسهای پشتیبان معمولا از سن ۳ تا ۸ سالگی پوشیده
می شوند.لازم است بدانیم که آنها پای صاف را اصلاح نمی کنند و فقط آن را کنترل می کنند. هدف قوسهای پشتیبان این است که از بدتر شدن مشکل جلوگیری کنند. اگر قوسهای پشتیبان مانع بدتر شدن بیماری شوند,هیچ درد یا ناتوانی را در زمان بلوغ نخواهیم داشت.در این وضعیت پا در تماس با زمین تمام عضلاتش را برای کنترل و حرکت طبیعی به کار می برد و در نتیجه حرکت طبیعی در مفاصل پا اتفاق می افتد.
توصیه‌های زیر برای افراد مبتلا به کف پای صاف مفید است:
۱- کاهش وزن
۲- پرهیز از ایستادن‌های طولانی مدت و تغییر وضعیت به هنگام ایستادن
۳- پرهیز از پوشیدن کفشهای پاشنه بلند,پنجه باریک و بزرگ,زیرا در اینگونه کفشهای نامناسب عضلات دودی کف پایی امکان فعالیت انقباضی مؤثر را نخواهد داشت. همچنین از پوشیدن کفشهایی که در آن رعایت قوس نشده باشد یا پاشنه و رویه آنه تغییر شکل داده و چرخش خارجی پاشنه را تشدید کند, باید خودداری کرد.
۴- از ضربه زدن و پرشهای مکرر خصوصا بر روی سطح سخت باید خودداری کرد.
۵- به نظر می رسد ورزش دوچرخه سواری,به ویژه وقتی که همراه با فشار خم کننده‌های مچ پا و انگشتان بر روی رکاب باشد مفید است.
۶- فعالیتهایی که دارای پرش است احتمالا به دلیل ضربات,عارضه و ناراحتی‌های ناشی را تشدید خواهد کرد.فعالیتهای استقامتی طولانی مدت نیز موجب بروز کمر دردها و خستگی مفرط در اینگونه افراد خواهد شد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

با سلام

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

لطفا معادله امنیتی زیر را تکمیل کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.