عبارت است از التهاب مخاط معده به علت محرک‌ها و اختلال در مکانیزم‌های حفاظتی معده که میتواند حاد ( چند ساعت تا چند روز ) و یا مزمن ( تماس مکرر با مواد محرک ) و یا حاد با دوره‌هایعود کننده باشد . مخاط معده متورم و پرخون شده و زخم‌های سطحی در آن ایجاد می‌شود که ممکن است خونریزی کنند .

    گاستریت حاد
شایعترین علت عوامل عفونی هستند ، مصرف غذاهای آلوده و ادویه‌دار ، مصرف زیاد الکل ، برخی داروها ، رفلاکس صفرا یا اشعه درمانی از دیگر علل می‌باشند .

    گاستریت مزمن
التهاب پیشرفته تمام مخاط به علت فرآیند پیری یا بیماری‌های خاص نظیر زخم معده ، عفونت هلیکوباکترپیلوری ، مصرف داروهای ضد‌ التهاب غیر‌استروئیدی ، رفلاکس محتویات روده به معده می‌باشد .
مرحله ابتدایی گاستریت مزمن ، گاستریت سطحی نامیده می‌شود . تغییرات التهابی به مخاط سطحی محدود هستند .
مرحله بعدی گاستریت آتروفیک نام دارد که التهاب به عمق مخاط گسترش یافته و آتروفی و تخریب پیشرونده غدد معدی را بوجود می‌آورد .
مرحله نهایی گاستریت مزمن ، آتروفی معده است که زمینه ساز سرطان معده می‌باشد .
گاستریت مزمنبا علائم کمبود ویتامین B12  آنمی پرنشیوز همراه با بی‌اشتهایی ، سوزش مری بعد از غذا خوردن و تهوع و استفراغ همراه می‌باشد .

     تظاهرات بالینی
علائم در گاستریت حاد با شروع ناگهانی درد در ناحیه‌ اپی‌گاستر ، تهوع و استفراغ و سکسکه همراه است .

     روش‌های تشخیصی
از تاریخچه و معاینه فیزیکی جهت تشخیص استفاده می‌شود .
گاستروسکوپی همراه با بیوپسی معده و بررسی‌های سلولی – تجزیه و تحلیل شیره معده ( در گاستریت مزمن قسمت فوندوس معده که همراه با آتروفی سلول‌های معدی باشد ترشح اسید کم می‌شود و در گاستریت مزمنی که به دلیل عفونت هلیکوباکتر ایجاد و درگیری در قسمت تحتانی معده باشد ، ترشح اسید افزایش می‌یابد ) . آزمایشات سرولوژیک برای تعیین آنتی‌بادی‌های خاص هلیکوباکتر پیلوری و تست تنفسی .

     درمان و مراقبت
NPO نگه داشتن بیمار تا بر طرف شدن تهوع و استفراغ سپس به ترتیب مایعات صاف شده ، رژیم نرم و جامد غیر‌محرک .
بررسی سطح تحمل بیمار و گزارش علائم عود مجدد پس از شروع رژیم خوراکی رساندن مایعات وریدی و جبران آب و الکترو‌لیت‌ها در مرحله ناشتا بودن .

    درمانهای اختصاصی گاستریت حاد
خنثی کردن اسید یا باز در صورتی که علت گاستریت مصرف این مواد باشد .
اجتناب از لاواژ و تحریک بیمار به استفراغ .
درمان حمایت کننده شامل قرار دادن NGT ، دادن مسکن و آرام بخش در صورت لزوم .
آماده نمودن بیمار جهت آندوسکوپی و یا جراحی احتمالی .

     درمان اختصاصی گاستریت مزمن
– تعدیل برنامه غذایی
– فراهم کردن استراحت ، کم کردن استرس .
   درمان دارویی شامل : استفاده از آنتی اسیدها ، آنتا گونیست‌های گیرنده‌های  H2 هیستامینی و مصرف آنتی‌بیوتیک ( تترا سیکلین و آموکسی سیلین ) و نمک‌های بیسموت در درمان هلیکوباکتر پیلوری طبق تجویز پزشک .
بررسی علائم سوء جذب ویتامین  B12 ( در گاستریت آتروفیک ، وجود آنتی‌بادی‌های ضد فاکتور داخلی منجر به سوء جذب ویتامین  B12 می‌شود ) .
بررسی خونریزی در گاستریت خونریزی دهنده ( هماتمز ، تاکیکاردی و افت فشار خون ) .

   مراقبت پرستاری
کمک به بیمار در شناسایی عوامل تشدید کننده درد و پرهیز از آنها .
صحبت در مورد تعدیل تغذیه ، اجتناب از مصرف غذاها و نوشیدنی‌های محرک .
آموزش خودداری از آشامیدنی‌های حاوی کافئین ( کافئین باعث افزایش ترشح پپسین می‌گردد ) ، خودداری از مصرف الکل و سیگار کشیدن ( نیکوتین ترشحات بی‌کربنات پانکراس را در دئودنوم کاهش می‌دهد و با افزایش تحریک پاراسمپاتیک فعالیت عضلانی روده را زیاد و باعث تهوع و استفراغ می‌شود ) .
تشویق به استفاده از داروهای تجویز شده ، بررسی اثر بخشی داروها ( بررسی اثر بخشی دارو منجر به پیدا کردن ترکیب درمانی صحیح خواهد شد ) ، دادن اطلاعات در مورد داروهای مصرفی .
آموزش علائم خونریزی گوارشی ( مدفوع سیاه و قیری ، خستگی ، درد و استفراغ خونی ) .

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

با سلام

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

لطفا معادله امنیتی زیر را تکمیل کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.